Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

അറുപതിലേറെ പ്രായമുള്ള ഒരാൾ മുന്നോട്ടുവന്നു.

“ആരാ?”

ആദിത്യൻ മറുപടി പറയുന്നതിനുമുമ്പ് അയാൾ മുന്നറിയിപ്പുപലകയിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടി.

“അകത്തുകയറാൻ പാടില്ല. കെട്ടിടം വീഴും.”

“ഈ ഇല്ലത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാമോ?”

വയോധികൻ അവനെ നോക്കി.

“പുതുശ്ശേരിയോ?”

“അതെ.”

“നിങ്ങൾ ആരാണ്?”

“കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയാണ്.”

ആ കള്ളം പറയുമ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചില്ല.

“ഇവിടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?”

വയോധികന്റെ അരികിലുള്ള മധ്യവയസ്കൻ പറഞ്ഞു:

“കൊലയായിരുന്നു. വലിയ കൂട്ടക്കൊല.”

“എപ്പോൾ?”

“എൺപത്തൊമ്പതിൽ.”

അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ആ വർഷം മറ്റൊരാളുടെ വായിൽനിന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ വീണ്ടും മുറിവേറ്റു.

“ആരെല്ലാം മരിച്ചു?”

“കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മിക്കവരും.”

“മിക്കവരും?”

“കൃത്യമായ എണ്ണം ആർക്കറിയാം? വാർത്തകളിൽ പലതായിരുന്നു. ചിലരെ കാണാതായി. ചിലരുടെ ശരീരം തിരിച്ചറിയാനായില്ല.”

“ആരെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടോ?”

വയോധികൻ ആലോചിച്ചു.

“ഒരു രണ്ടുപേർ അന്ന് വീട്ടിലില്ലായിരുന്നെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ പിന്നീട് അവരെക്കുറിച്ച് വാർത്തയില്ല.”

“പേരുകൾ അറിയാമോ?”

“ഇത്ര വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ.”

“സുമലത?”

അയാളുടെ മുഖത്ത് തിരിച്ചറിവില്ല.

“അഞ്ജന?”

ഇല്ല.

“സാവിത്രി?”

വയോധികൻ നെറ്റിചുളിച്ചു.

“പഴയ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പേര് അതായിരുന്നോ എന്തോ.”

“നന്ദന?”

“അറിയില്ല.”

“ആക്രമിച്ചത് ആരാണ്?”

“അതല്ലേ ഇന്നും അറിയാത്തത്.”

മധ്യവയസ്കൻ പറഞ്ഞു:

“കുടുംബവഴക്കായിരുന്നു എന്ന് ചിലർ പറയും. സ്വത്തുതർക്കം. വേറെ ചിലർ മന്ത്രവാദം. മൃഗങ്ങൾ ആക്രമിച്ചെന്നും കഥയുണ്ട്.”

“പൊലീസ്?”

“കുറെ അന്വേഷിച്ചു. ആരെയും പിടിച്ചില്ല.”

“തെക്കേടത്ത് ഇല്ലത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?”

ആ പേര് പറഞ്ഞ നിമിഷം വയോധികന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു മാറ്റമുണ്ടായോ എന്ന് ആദിത്യന് തോന്നി.

“അതെന്തിനാണ്?”

“അവർ പുതുശ്ശേരിയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നോ?”

“പഴയ കുടുംബങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല.”

മറുപടി വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു.

ആദിത്യൻ കൂടുതൽ ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഗ്രാമത്തിൽ