Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

കൊത്തുപണികൾ.

മധ്യത്തിൽ വെള്ളിയിൽ നിർമിച്ച നിലവിളക്ക്.

പുറമേ നോക്കുമ്പോൾ സാധാരണ കുടുംബപൂജാമുറി.

നീലപ്രകാശം വടക്കുഭിത്തിയിലേക്കു കടന്നു.

ആദിത്യൻ അവിടെ കൈവച്ചു.

പിന്നിൽ ശൂന്യമായ അറയുണ്ടെന്ന് വെളുത്ത വള തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

എന്നാൽ തുറക്കാനുള്ള സംവിധാനം എവിടെ?

കൊത്തുപണികൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

താമര.

സൂര്യൻ.

ചന്ദ്രൻ.

ആറ് ചെറിയ വൃത്തങ്ങൾ.

മധ്യത്തിലെ നീലക്കല്ല്.

ആദിത്യൻ അതിൽ അമർത്തി.

ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

കല്ല് തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അത് വശത്തേക്കു നീങ്ങി.

ഭിത്തിക്കുള്ളിൽ യന്ത്രശബ്ദം.

കല്ലുപാളി പതുക്കെ തുറന്നു.

അകത്ത് ചെറിയൊരു അറ.

അതിന്റെ നടുവിൽ കറുത്തലോഹത്തിൽ നിർമിച്ച ആധാരത്തട്ട്.

ആറ് സ്ഥാനങ്ങൾ.

അഞ്ചെണ്ണം ശൂന്യം.

ഒന്നിൽ അതിന്റെ തട്ടിൽ നീലപ്രകാശം ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു.

നീലവള.

ആദിത്യൻ കൈ നീട്ടി.

വിരലുകൾ പ്രകാശത്തിൽ സ്പർശിച്ച നിമിഷം ശരീരത്തിലാകെ തണുത്തൊരു സ്പന്ദനം പാഞ്ഞു.

അനവധി ദൃശ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

മാധവൻ കുഞ്ഞായി അപർണയുടെ മടിയിൽ.

അപർണയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ.

തീയിൽ കത്തുന്ന പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം.

മഞ്ഞപ്രകാശവുമായി ഓടുന്ന ഒരാൾ.

മിഥുൻ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്നു.

വിക്രമൻ ഇരുണ്ട മുറിയിൽ ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദേവകി പ്രായമായ സ്ത്രീയായി ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നു.

സുമലത വാൾ പിടിച്ച് തീക്കുമുന്നിൽ.

ഓരോ ദൃശ്യവും ഉയർന്ന അതേ വേഗത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.

ഏതാണ് ഭൂതം?

ഏതാണ് ഭാവി?

ഏതാണ് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാത്ത സാധ്യത?

തിരിച്ചറിയാനായില്ല.

നീലവള പ്രകാശമായി ആദിത്യന്റെ കൈത്തണ്ടയിലേക്കു ഒഴുകി.

കറുത്ത വളയ്ക്കും വെളുത്ത വളയ്ക്കുമൊപ്പം മൂന്നാമത്തെ വൃത്തം രൂപപ്പെട്ടു.

നീല.

കാലം.

ആദിത്യൻ ശ്വാസമെടുത്തു.

പുറത്ത് മാധവന്റെ ഭാര്യ നിലവിളിക്കുന്നു.

കാവൽക്കാരിൽ ചിലർ ഉടൻ ഉണർന്നേക്കാം.

പൊലീസ് എത്തും.

ഈ കാലത്ത് കൂടുതൽ