Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

മറുപടി പറയാതെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. ഒരു മന്ത്രം ഉരുവിട്ട് കറുത്തവള ഉണർത്തി.

അഞ്ജന കാമത്തിൽ ജ്വലിച്ചു പുളയാൻ തുടങ്ങി.

മഹാദേവൻ കറുത്ത തുണി പതുക്കെ തുറന്നു.

അകത്ത് ചെറിയൊരു അസ്ഥിഖണ്ഡം.

അതിന്റെ മുകളിൽ മങ്ങിയ മഞ്ഞപ്രകാശം.

ആദിത്യന്റെ കറുത്ത വള പ്രതികരിച്ചു.

വെളുത്ത വള ചൂടുപിടിച്ചു.

പുതിയ നീലവള തണുത്തു വിറച്ചു.

മഹാദേവൻ അസ്ഥിഖണ്ഡം വെള്ളിപ്പാത്രത്തിലെ ഇരുണ്ട ദ്രാവകത്തിൽ മുക്കി.

അഞ്ജന വലതുകൈ മുന്നോട്ടുനീട്ടി.

കൈത്തണ്ടയിൽ ചെറിയൊരു മുറിവ്.

ഒരു രക്തത്തുള്ളി പാത്രത്തിലേക്കു വീണു.

വിളക്കുകളുടെ നാളങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉയർന്നു.

മുറിയിലെ വായു ഭാരമായി.

ആദിത്യൻ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ നോക്കിനിന്നു.

അവൻ അറിയാതെ ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ടുവച്ചു.

കൽത്തറയിലെ ചെറിയ പൊടിക്കഷണം കാലിനടിയിൽ ഞെരിഞ്ഞു.

നേർത്ത ശബ്ദം.

മഹാദേവന്റെ മന്ത്രം മുറിഞ്ഞു.

അവൻ തല ഉയർത്തി.

നേരെ വാതിലിലേക്കു നോക്കി.

ആദിത്യൻ പിന്നോട്ടുമാറി.

പക്ഷേ വൈകിയിരുന്നു.

മഹാദേവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

പൂജാവൃത്തത്തിനരികിൽ കിടന്നിരുന്ന ചെറിയ കത്തി കൈയിൽ എടുത്തു.

അഞ്ജന അപ്പോഴും ആ ദുർമന്ത്രവാദത്തിന്റെ പിടിയിൽ കാമത്തിൽ തിളച്ചു കിടന്നു.

“അവിടെ ആരാണ്?”

മഹാദേവന്റെ ശബ്ദം പള്ളിമേടയുടെ കൽച്ചുമരുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

ആദിത്യൻ നിഴലിൽ നിന്നു.

അച്ഛൻ ഏതാനും ചുവടുകൾ മാത്രം അകലെ.

പുറത്തേക്കു വന്നാൽ ചരിത്രം മാറും.

ഒളിച്ചിരുന്നാൽ സത്യം നഷ്ടപ്പെടാം.

മഹാദേവന്റെ ചുവടുകൾ അടുത്തുവന്നു.

ഒന്ന്.

രണ്ട്.

മൂന്ന്.

അവൻ കരുതവളയുണർത്തി. തന്റെ അച്ഛന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കിടന്നു അദ്ദേഹത്തെ ഉറക്കി. മാനസികമായ ഒരാക്രമണം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മഹാദേവൻ ബോധരഹിതനായി നിലത്തു വീണു.

മഹാദേവൻ നിലത്തു കിടക്കുന്നു.

മുഖം വശത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു. കൈ വിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. വിരലുകൾ ഇപ്പോഴും