Chapter Title : തഴുകിയുണർത്തിയവരേ നിങ്ങൾക്ക് നന്ദി [സ്പൾബർ]

കണ്ടു,

പാർവ്വതിയുടെ പിന്നഴക്..നല്ല വടിവൊത്ത ശരീരം..അനാവശ്യ കൊഴുപ്പ് എങ്ങുമില്ല..ആവശ്യത്തിന് ഉണ്ട് താനും..

ഒരു ഉജാല ബോട്ടിലാണ് ആ പിന്നഴക് കണ്ടപ്പോ വൈശാഖിനോർമ്മ വന്നത്..അതേ ഷേപ്പ്… അരക്കെട്ടിന് മേലോട്ട് അധികം വണ്ണമില്ല.. എന്നാൽ അരക്കെട്ടിന് താഴേക്ക് വിടർന്ന് വിരിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്..

അടിപ്പാവാടക്കുളളിൽ പുറത്തോട്ട് തള്ളി വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന ചന്തിയിൽ പാന്റിയുടെ അടയാളം ശരിക്ക് കാണാം..

വൈശാഖ് അസുലഭമായ ആ കാഴ്ച ക്യാമറയിലാക്കി..

“” ദേ, ഇതൊന്നും ഫോട്ടോ എടുക്കരുത് ട്ടോ…””..

അവൻ തന്റെ പിന്നഴക് ക്യാമറയിലാക്കി എന്നുറപ്പിച്ച് പാർവ്വതി തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് വൈശാഖിനോട് പറഞ്ഞു..

“എന്റെ മാഡം… എന്റെ ക്യാമറക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും നല്ല ഫോട്ടോയിൽ ഒന്നാണിത്… മാഡം തന്നെ നോക്കിയേ നന്നായിട്ടില്ലേന്ന്…””..

വൈശാഖ് ക്യാമറയുമായി പാർവ്വതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു….പിന്നെ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് നിന്ന് എടുത്ത ഫോട്ടോ അവളെ കാണിച്ചു… പാർവ്വതിയൊന്ന് പുളഞ്ഞു പോയി അത് കണ്ടപ്പോ… തന്റെ ചന്തിയുടെ മുഴുവൻ സൗന്ദര്യവും, മുഴുപ്പും അവൻ പകർത്തിയിട്ടുണ്ട്.. പാന്റിയുടെ ഔട്ട് ലൈൻ വരെ വ്യക്തമായി കാണം..

“” നോക്ക് മാഡം… ഭംഗിയില്ലേ…?””..

കാതിൽ കുറുകുന്ന സ്വരം കേട്ട് പാർവ്വതി വെറുതെ മൂളി..

“മാഡത്തിന്റെ എല്ലായിടവും നല്ല ഭംഗിയാ…””.

മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സിബിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് വൈശാഖ് പറഞ്ഞു.. സിബി ആയിക്കോ എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി..

“” അതിന് നീയെന്റെ എല്ലായിടവും കണ്ടോ…?.. ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് പറയാൻ…?””..

വൈശാഖ് തന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും പാർവ്വതി നിന്നിടത്ത് നിന്ന് അനങ്ങിയില്ല.. അവന്റെ ശ്വാസം പിൻകഴുത്തിലടിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് അനക്കമില്ല..

“”കാണാതെയും ഒരൂഹം  പറയാം മാഡം…

കണ്ടാ ശരിക്ക് നോക്കിപ്പറയാം….””..

ഒരു പുരുഷ ശരീരം തന്റെ ദേഹത്തമരുന്നത് പാർവ്വതിക്കറിയാം.. അവനിപ്പോ തന്റെ അടികൊണ്ട് കരണം പൊത്തി ഓടേണ്ട സമയമായിട്ടും തന്റെ കൈകൾക്കെന്തേ കോച്ചുവാതം പിടിപെട്ടോ എന്ന് പാർവതി സംശയിച്ചു..

“” അങ്ങിനെയിപ്പോ നീ നോക്കണ്ട… അല്ലേ സിബി സാറേ…””..

ആ സംസാര ശൈലി കേട്ട് സിബി അന്തംവിട്ടു.. കാരണം അതൊരു ചിണുങ്ങലായിരുന്നു… മെരുക്കമില്ലാത്ത കുതിരയായ പാർവ്വതിയിൽ നിന്ന് ഇത്തരം ഒരു സംസാര ശൈലി പ്രതീക്ഷിക്കുക വയ്യ..

“” എന്തിനാ മാഡം ഈ സ്വത്തെല്ലാം പൊതിഞ്ഞ് കെട്ടി നടക്കുന്നത്… ?..