Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]

അവര്‍ അമ്മയും മകനും ആണെറിയാതെ ഒരു 50 വയസ്സിനുമുകളില്‍ പ്രായമുള്ള ഒരു ഗവമെന്റ് ജോലിക്കാരന്‍ എല്ലാം കണ്ടു രസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അയാള്‍ നോക്കുന്നുണ്ടെറിഞ്ഞിട്ടും ഒരു തരിമ്പും കൂസലില്ലാതെയായിരുന്നു ഡെയ്‌സിയും ജെയ്‌സണും.ഡെയ്‌സി അവസരം ലഭിക്കുമ്പോള്‍ ഇടക്കു അല്പം കുനിഞ്ഞുനിന്ന് ജെയ്‌സന്റെ കുണ്ണക്ക് കുണ്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് കൂടുതല്‍ മുട്ടാനുള്ള അവസരം ഒരുക്കികൊടുത്തു.യാത്രക്കാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ജെയ്‌സന്‍ പലപ്പോഴും അവന്റെ കൈകള്‍ മമ്മിയുടെ നഗ്നമായ വയറിലും പൊക്കിളിലും പരതി നടന്നു.ഒരവസരത്തില്‍ അവന്‍ ഡെയ്‌സിയുടെ ചന്തിയില്‍ ആരും കാണാതെ പൂഴ്ത്തി പിടിച്ചു.എന്തെന്നില്ലാത്ത അനുഭുതിയില്‍ അവളുടെ അടിവയറ്റില്‍ മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍ പൂത്തിറങ്ങി.പൂറില്‍ തേനൊലിച്ച് ഷഢിമുഴുവന്‍ നനഞ്ഞൊലിക്കുന്നതായി അവള്‍ക്കുതോന്നി.ഒരുവേള ബസിലല്ലായിരുെങ്കില്‍ താന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും മകനു വശംവദയായി കൊടുക്കുമായിരുന്നു എന്ന് അവള്‍ക്കുതോന്നി.യാത്രക്കാരുടെ ശ്രദ്ധകൂടതലായി തങ്ങളിലേക്ക് പതിയുന്നു എറിഞ്ഞപ്പോള്‍ പതുക്ക പതുക്ക അവര്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത രീതിയില്‍ മാറി നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി .ബസ്സില്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ തിരക്കൊഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോള്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്കു പരസ്പരം അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ മടിയായിരുന്നു.വഴിയാത്രക്കാരിലൊരാളോട് കൃത്യമായി സ്ഥലം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം അവര്‍ പതുക്കെ കേളേജിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. ആദ്യം മൗനം ഭഞ്്്ചിച്ചത് ജെയ്‌സണായിരുന്നു. '' മമ്മി സോറി ....അറിയാതെ സംഭവിച്ചതാ ''' '' പിന്നെ സംസാരിക്കാം വാ നമുക്കാദ്യം അഡ്മിഷന്‍ ശരിയാക്കാം'' അവരുടെ യാത്ര സഫലമായിരുന്നു ജെയ്‌സണ് കോഴിക്കോടു കോളജില്‍ തന്നെ അഡ്മിഷന്‍ ശരിയായി. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും രണ്ടുപേരും അധികം സംസാരിച്ചില്ല.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഡെയ്‌സിയും ജെയ്‌സണും കാമ്പസില്‍ തെന്നയുള്ള ഒരു മരത്തിനടിയിലുള്ള ബെഞ്ചില്‍ ചെന്നിരുന്നു. ക്യാമ്പസ്സില്‍ നിന്ന് നേരിട്ട് കൊച്ചിയിലേക്ക്് 3.30 ന് ബസ്സുണ്ട് . 3.30 ആകാന്‍ ഇനിയും 45 മിനുട്ടുണ്ട് . '' വാ നമുക്ക് ആ മരത്തിന്റെ താഴെയുള്ള ബഞ്ചില്‍