Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]
രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു
ജെയ്സന് മമ്മിയുടെ കൈവെള്ളക്കുള്ളില് തന്റെ വിരല് കൊണ്ടു പതുക്കെ തടവി കൊണ്ടും മമ്മിയുടെ വിരലുകള് പതുക്കെ തലോടികൊണ്ടും തന്റെ കൈവിരലുകള്ക്കുള്ളില് വച്ച് മമ്മിയുടെ മാര്്ദ്ദവമുള്ള മനോഹരമായ വെളുത്ത വിരലുകള് അമര്ത്തി കൊണ്ടും ഡെയ്സിയോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.ഡെയ്സി ആദ്യം വിസമ്മിച്ചെങ്കിലും തന്റെ കൈവിരലുകളില് അവന് നടത്തുന്ന തലോടലിലും തടവലിലും ലയിച്ചുകൊണ്ടും ഉറങ്ങുന്ന പോലെ അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടും അവനു പതുക്കെ പതുക്കെ പൂര്ണ്ണ സമ്മതം നല്കി.
'' മമ്മി എന്ട്രന്സ് പാസായാന് എനിക്ക് ഒരു സമ്മാനം വാങ്ങിത്തരാം എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ''
'' ഉം ബൈക്കല്ലേ നിനക്കു വേണ്ടത് .. ഞാന് ഡാഡി വിളിക്കുമ്പോള് പറയാം ''
'' വെറും ബൈക്കല്ല യമഹ ആര് എക്സ് 100 '
'' നീ സമാധാനപ്പെട് നിനക്ക് വാങ്ങിത്തരാം... അതിന് ഹോസ്റ്റലില് നില്ക്കാന് പോകുന്ന നിനക്ക് എന്തിനാ ബൈക്ക് ....?'
'' എനിക്ക് ഹോസ്റ്റലില് ഉപയോഗിക്കാമല്ലോ ...''
'' അയ്യോടാ .. ആ പൂതി മനസ്സില് വച്ചാല് മതി...ഹോസറ്റലില് മോനു ബൈക്ക് തരി്ല്ല. അല്ലെങ്കില് തന്നെ മമ്മിക്ക് മോനെ ഹോസറ്റലില് വിടാന് മനസ്സമാധാനമില്ല. പോരാത്തതിന് നിനക്ക് ബൈക്കും.. വേണ്ട വേണ്ട''
'' ഹോസ്റ്റലില് പോകാന് ഇപ്പോള് മടി തോന്നുന്നു''
'' മമ്മിക്കും മോനെ ഹോസ്റ്റലില് വിടാന് വിഷമം തോന്നുന്നു''
അവന് മമ്മിയുടെ കൈകള് കൂടുതല് ചേര്ത്തുപിടിച്ചു അമര്ത്തി പിന്നീട് പതുക്ക കൈ വിടുവിച്ച് സാരിക്കു മുകളിലൂടെ ഡെയ്സിയുടെ തുടയുടെ മാര്ദ്ദവത്തില് കൈ വച്ച് പതുക്കെ തടവാന് തുടങ്ങി
'' ബൈക്ക് ഡാഡിയുടെ സമ്മാനമല്ലേ .... മമ്മി എനിക്ക് എന്ത് സമ്മാനാ തരാ''
'' അയ്യടാ... ഞാനല്ലേ ഡാഡിയെ കൊണ്ടു നിര്ബന്ധിച്ചു ബൈക്ക് വാങ്ങാന് സമ്മതിപ്പിക്കുന്നത് ..അതു പോരെ വേറെ എന്തു സമ്മാനം തരാനാ മമ്മി..''
'' ശരി .. മമ്മി എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനം തന്നു കഴിഞ്ഞു. എനിക്ക് അതു മതി .'' ജെയ്സന് പറഞ്ഞു
'' എനിക്കു ഓര്മ്മയില്ലല്ലോ .. ഞാന് എന്തു സമ്മാനാ നിനക്കു തന്നത് '' ഡെയ്സി ചോദിച്ചു
'' അങ്ങോട്ടു പോയപ്പോള് ബസ്സില് വച്ചുതന്നില്ലെ
💬 Comments
View all comments