Chapter Title : തൊണ്ണൂറുകളിലെ യൗവ്വനം [Joel]

പോയി ഇരിക്കാം... മമ്മിക്ക് മോനോട് സംസാരിക്കാനുണ്ട് ''' ഡെയ്‌സി പറഞ്ഞുജെയ്‌സന്റെ ഹൃദയം ഭീതി കൊണ്ട് പെരുമ്പറയടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിഡെയസി കുറച്ചുനേരം ജെയ്‌സന്റെ മുഖത്തുനോക്കിയിരുന്നു ജെയ്‌സന്‍ ആകട്ടെ ആ നോട്ടം താങ്ങാനാകാതെ മുഖം തിരിച്ചു ഡെയ്‌സി ജെയ്‌സന്റെ കൈകള്‍ അവളുടെ കൈളിലെടുത്തു അവനോടു ചോദിച്ചു '' എന്തിനാ സോറി പറഞ്ഞത് ' '' ബസ്സില്‍ വച്ച് ......'' ''ഉം എല്ലാ കുരുത്തക്കേടുകളും ഉണ്ട് എന്റെ മോന് ... ഇതൊക്കെ നീ എവിടെ നിന്നു പഠിച്ചു.... അതു സ്വന്തം അമ്മയുടെ അടുത്ത് '' ഡെയ്‌സി അകലേക്കു നോക്കി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ജെയ്‌സന്‍ മമ്മിയെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാകാതെ കുറ്റബോധം കൊണ്ടു ഒന്നും പറയാനാകാതെ തലകുനിച്ചിരുന്നു. ''നന്നായി ജാക്കി വെക്കാനറിയാലെ '' ഒരു മന്ദഹാസം ചുണ്ടുകളിലൊതുക്കി ഡെയ്‌സി പതുക്കെ പറഞ്ഞു '' എന്താ പറഞ്ഞേ'' ഡെയ്‌സി പറഞ്ഞതു പതുക്കെ ആയതിനാലും മമ്മി പറഞ്ഞതു എന്താണെന്നു വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകാത്തതിനാലും ജെയ്‌സന്‍ മമ്മിയുടെ മുഖത്തുനോക്കി '' നന്നായി ജാക്കി വെക്കാനറിയാല്ലെ..ന്ന് '' വീണ്ടും മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ടു ചുറ്റും നോക്കി കുറച്ചുകൂടി ഉച്ചത്തില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ഡെയ്‌സി അതു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു കാര്‍മേഘം പെയ്തതൊഴിഞ്ഞ അനുഭൂതിയായിരുന്നു ജെയ്‌സന്റെ മനസ്സില്‍ '' ബസ്സില്‍ തിരക്കായ കാരണമല്ലേ?'' ജെയ്‌സന്‍ പറഞ്ഞു '' ഉം തിരക്ക് തിരക്ക് ..... എന്റെ ചന്തി കുത്തിപൊളിച്ചേനേ നീ '' രണ്ടുപേരും പരസ്പരം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ജെയസ്‌ന്റെയും ഡെയ്‌സിയുടേയും മനസ്സിന്റെ ഭാരം ലഘൂകരിച്ചു ആ ചിരി. ''നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു'' ജെയ്‌സന്‍ പറഞ്ഞു '' എന്ത് '' ഡെയ്‌സി ചോദിച്ചു അവന്‍ പറയാന്‍ മടിച്ചപ്പോള്‍ ഡെയ്‌സി വീണ്ടും ചോദിച്ചു ''