Chapter Title : ഉണ്ടകണ്ണി 17 [കിരൺ കുമാർ]

ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടു വേണ്ടേ... ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ
അവിടെമുഴുവൻ മുഴങ്ങുന്ന രീതിയിൽ കിരൺ ചിരിച്ചു...
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം എവിടുന്നോ പാഞ്ഞുവന്ന വെടിയുണ്ടകൾ രാജശേഖരന്റെ അനുയായികളുടെ തല തുളച്ചു കടന്നു പോയി... വെട്ടി ഇട്ട വാഴ പോലെ അവർ അവിടെ വീണു..
പകച്ചുനിന്ന രാജശേഖരൻ തന്റെ തോക്ക് തത്തി പിടഞ്ഞു എടുത്തു..
എന്നാൽ ആ തോക്കിൽ ആണ് അടുത്ത വെടി കൊണ്ടത്.. തെറിച്ചു പോയ ആ തോക്കിൽ നോക്കി അമ്പരന്നു അയാൾ നിന്നു..
ആരാ.... ആരാ... ആരാടാ നിന്റെ പിന്നിൽ..
അയാൾ കിരൺ നെ നോക്കി അലറി.
എഡോ... താൻ പണ്ട് കൊന്നു തള്ളിയ സ്ത്രീകളിൽ എന്റെ അമ്മ മാത്രമല്ല...താൻ ഒന്ന്... ഓർത്തു നോക്ക്..
അടുത്ത നിമിഷം ഒരു കറുത്ത ബൊലേറോ അങ്ങോട്ട് പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നു. കാറിൽ നിന്ന് ബ്രിട്ടോ ഇറങ്ങി ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തപ്പോൾ ഐശ്വര്യ അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പിന്നാലെ ജെറിയും...
ഐശ്വര്യ യെ കണ്ട കിരൺ നും അക്ഷരക്കും ആശ്വാസമായി.. ജെറി ഓടി അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു അവരുടെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു,
"ആരാ.... ആരാ നീ..."
പരിഭ്രമിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അയാളുടെചോദ്യം കേട്ട ഐശ്വര്യ ഒന്ന് ചിരിച്ചു..
എന്നെ പരിചയം കാണില്ല തനിക്ക് പക്ഷെ എന്റെ ചേച്ചിയെ ഉണ്ടാവും... തന്റെ അമ്മയെ മാനഭംഗം ചെയ്ത് കടന്നു കളഞ്ഞ അച്ചനെ കാണാൻ വന്ന എന്റെ ചേച്ചി ഐശ്വര്യയെ...
രാജശേഖരന്റെ മുഖം മാറുന്നത് അവർ എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു.
"നീ... നീ.... നീ.... സവിത്രി യുടെ... "
"അതേ...സാവിത്രി യുടെ മകൾ തന്നെ... ഈ നിമിഷതിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഞാൻ കൊതിച്ചത്.... താൻ ഈ സ്വത്ത് എല്ലാം വെട്ടി പിടിക്കാൻ വേണ്ടി കൊന്നു തള്ളിയ ഞങ്ങളുടെ ജീവിത്തിന്റെ പകരം... അത്.... അത് ഇന്ന് ഞങ്ൾ ഇങ് തീർക്കുവാ... "
ഐശ്വര്യ തന്റെ കയിലുള്ള തോക്ക് എടുത്ത് അയാൾക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി.
"ദെ... ഈ കൈ കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ആണ് ഞാൻ നിന്റെ ആ തല തെറിച്ച സന്തതിയെ കൊന്നത്.. ഇനി അടുത്ത ഊഴം നീ.. പക്ഷേ....