Chapter Title : ഉഷ്ണനൃത്തം [സ്മിത]

പ്രിയങ്ക അവളുടെ തോളിൽ അടിച്ചു.

"പിന്നെ തെറി! എങ്ങനെ പറയാതിരിക്കും? മൈര് മമ്മി ഇതല്ലേ പ്പഴും പറയുന്നേ? ഇത് കണ്ടല്ലേ മകളായ ഞാൻ പഠിക്കുന്നെ?"

പ്രിയങ്ക മുഖം കോട്ടി.

"ഈ മമ്മീടെ ഒരു കാര്യം!"

പ്രിയങ്കയുടെ മുഖം വാടിയത് കണ്ട് സോണിയ തുടർന്നു.

"എന്റെ മമ്മി! മമ്മിയെന്നതാ വിചാരിച്ചേ? ഞാൻ പുറത്തും കോളേജിലും ഒക്കെ തെറിയാ പറയുന്നെന്നാ? എന്റെ പൊട്ടി മമ്മി ...ഇവിടെ ഞാൻ നിന്റെയടുത്ത് മാത്രമല്ലേടീ ...നിന്റെ മുമ്പിലല്ലേ എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ പറ്റൂ...? അല്ലാതെ!!"

"നേര്?"

"ആന്നേ! പിന്നല്ലാതെ!!"

പ്രിയങ്കയുടെ മുഖം വിടർന്നു.

പുറത്ത് റോഡിൽ വെയിൽ പരന്നു. റോഡിനപ്പുറം നഗരദൃശ്യത്തിന്റെ അവ്യക്തമായ അപാരതയിലേക്ക് അവരിരുവരും നോക്കിയിരുന്നു.

"പിന്നെ മമ്മീ..."

പരിസരം മറന്ന് പ്രണയ സല്ലാപത്തിലേർപ്പെട്ട് നടന്നു നീങ്ങുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെയും ആൺകുട്ടിയെയും നോക്കി സോണിയ ചോദിച്ചു.

"മമ്മിയ്ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്...എന്നുവെച്ചാൽ കോളേജിലല്ല ..സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പം ലൈനുണ്ടാരുന്നോ?"

പ്രിയങ്ക അതുകേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.

"ഇല്ല എന്നൊന്നും വെടി പൊട്ടിച്ചേക്കരുത്! ഈ പ്രായത്തിലും നല്ല ഊക്കൻ ചരക്കാ മമ്മി...അന്നേരം എന്നായാലും കാണും ലൈൻ..ലൈൻ അല്ല ലൈനുകൾ!! "സ്‌കൂളിലല്ല..സൺഡേ സ്‌കൂളിൽ ..പള്ളിയിൽ..."

സുഖഖരമായ ഒരോർമ്മയിൽ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് പ്രിയങ്ക പറഞ്ഞു.

"അത് പക്ഷെ ഒരു വൺവേ അഫയർ ആരുന്നു മോളെ?'

"അയാൾക്ക് മമ്മിയോട്?"

"അല്ല മമ്മിക്ക് അവനോട്,"

""ങ്ഹേ? അതെന്താ? മമ്മിയെപ്പോലെ ഒരാളുടെ പ്രേമം തട്ടിക്കളയണം എങ്കിൽ അവനാര് ഇന്ദ്രനോ?"

"ഇന്ദ്രനും പ്രിത്വിരാജുമൊന്നും അല്ല സ്റ്റിഫൻ,"

പ്രിയങ്ക പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൾ സുഖമുള്ള ചില ഓർമ്മകളിലേക്ക് മടങ്ങി.

ഓർക്കുകയായിരുന്നു ആ കാലം.

തനിക്കന്ന് പതിനഞ്ച് വയസ്സ്. വേദപാഠക്ലാസ്സിൽ അന്ന് പത്തിലാണ്