Chapter Title : വൈഷ്ണവം 3 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

ഞാന്‍ ഗ്രിഷ്മയോട് ഒന്ന് തനിച്ച് സംസാരിച്ചോട്ടെ.. നിങ്ങള്‍ ഒന്ന് മാറി തരുമോ... അവര്‍ ഗ്രിഷ്മയേയും രമ്യയേയും നോക്കി. രമ്യ അവരോട് വരാനായി അംഗ്യം കാട്ടി. അവര്‍ ബെഞ്ചില്‍ നിന്ന് എണിറ്റു രമ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വൈഷ്ണവ് ഈ അവസരത്തില്‍ അവളുടെ അടുത്ത് ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്നു. അവളില്‍ വല്യ മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവന്‍ അവളോടായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഡോ... ഈ പ്രശ്നത്തിന് താന്‍ ഇങ്ങനെ ഡൗണവല്ലേ... ഒന്നെങ്കില്‍ താന്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചില്ലേ... ചിന്നു ഇതു കേട്ട് പതിയെ മുഖം ഉയര്‍ത്തി അവനെ നോക്കി. കണ്ണുകള്‍ കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവന് അത് അധികം നോക്കി നില്‍ക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല. അവന്‍ വീണ്ടും തുടര്‍ന്നു. താന്‍ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ... ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഇന്ന് തന്നെ നമ്മുക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം. പോരെ... അവന്‍ അവളെ ഒന്നുടെ നോക്കി. അവള്‍ക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ല. ഡോ... ഇപ്പോ അവന് വേണ്ടി ഞാന്‍ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു. താന്‍ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ച് നില്‍ക്കല്ലേ... അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ ചോദിച്ചു. എട്ടനെന്തിനാ അവന്‍ ചെയ്ത തെറ്റ് എറ്റെടുക്കുന്നത്... അവന്‍ അത് കേട്ടപ്പോ ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി. അവള്‍ മിണ്ടി തുടങ്ങി. എന്നാലും എന്‍റെ കോളേജില്‍ വെച്ച് തനിക്ക് ഇങ്ങനെയോക്കെ ഉണ്ടായില്ലേ... താന്‍ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. അതാ.. ഞാന്‍

അത് കേട്ടപ്പോ അവള്‍ക്ക് എവിടെ നിന്നെ ഒരു ധൈര്യം വന്ന പോലെ തോന്നി. അവള്‍ കണ്ണ് ഒന്നുടെ തുടച്ച് ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോള്‍ അവനും ഒരു സന്തോഷമുണ്ടായി. അവന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു. അതേയ് ഞാന്‍ രമ്യയോട് ഇതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് പോലെ അനുസരിച്ചോണ്ടു. അവള്‍ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. ഗ്രിഷ്മ... എന്തുപറ്റി പെട്ടെന്ന് ക്ലാസിന്‍റെ വാതില്‍ നിന്ന് ഒരു മധ്യവയസ്സുള്ള സ്ത്രീ കയറി വന്നു. ഇതാവും ടീച്ചര്‍ അവന്‍ കരുതി. അവളുടെ അടുത്തിരിക്കുന്ന വൈഷ്ണവിനെ കണ്ട് ടീച്ചര്‍ അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. നീയെതാ... നീയെന്താ ഇവിടെ... അത് കേട്ട് ഗ്രിഷ്മയും ഒന്ന് ഞെട്ടി അവള്‍ കണ്ണേട്ടനെ ഒന്നു നോക്കി. അവന്‍ ടീച്ചറെ തന്നെ നോക്കി നില്‍പ്പാണ്. അവന്‍ എന്തോ പറയാന്‍