Chapter Title : വൈഷ്ണവം 9 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

പറഞ്ഞ് താഴെത്തെ മുറിയിലെത്തി.... ഇന്നലെ ചിന്നു കിടന്ന മുറിയിലാണ് അവര്‍ രാത്രി കിടന്നത്. അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവര്‍ ഒക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പൊടിയും തട്ടി പോയി..... അന്നത്തെ രാത്രി സംഭാഷണങ്ങളില്‍ നിധിനളിയനും പ്രിതേച്ചിയുമായിരുന്നു. പതിനഞ്ച് വര്‍ഷത്തോളം പ്രണയിച്ച് ഒന്നിച്ച അവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍.... പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാണ് കണ്ണനും ചിന്നുവും തിരിച്ച് പോന്നത്. രാവിലെ ടിപ്സ് ഏറ്റുവേന്ന് നിധിനളിയന്‍ പറഞ്ഞപ്പോ കണ്ണന്‍റെ തലയില്‍ നിന്ന് ഒന്നു രണ്ട് കിളി പോയ അവസ്ഥയായിരുന്നു. പുതുമോടികാരെ അവരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് വിട്ട് അവര്‍ സ്വന്തം വിട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോന്നു. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് അവര്‍ വൈഷ്ണവത്തിലെത്തിയത്... അന്ന് രാത്രി സംഭവബഹുലമായിരുന്നു.... അന്ന് വൈകിട്ടാണ് പിറ്റേന്ന് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള അസൈമെന്‍റിന്‍റെ കാര്യം ചിന്നുവിന് ഓര്‍മ വന്നത്. അതോടെ ആള് റൂമില്‍ കയറി എഴുത്ത് തുടങ്ങി.

രാത്രി വരെ എഴുത്ത് നീണ്ടു. കണ്ണന്‍ ബെഡിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്‍റെ മുഖത്ത് പതിവിലും സന്തോഷം കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്‍റെ കാരണം ചിന്നുവിനെ അറിയിക്കാന്‍ അവന്‍റെ മനസ് വെമ്പല്‍കൊണ്ടു.... ചിന്നു.... കണ്ണന്‍ അടുത്ത് മേശയ്ക്ക് മുന്നില്‍ ഇരുന്നെഴുതുന്ന ചിന്നുവിനെ വിളിച്ചു.... ആദ്യ വിളിയില്‍ മറുപടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല.... അവന്‍ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി ചെന്ന് വീണ്ടും വിളിച്ചു.... ചിന്നു..... എന്താ കണ്ണേട്ടാ.... എഴുതി തീരത്താതിന്‍റെ ദേഷ്യം കലര്‍ത്തി തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ തന്നെ അവള്‍ മറുപടിയായി ചോദിച്ചു.... നീയിങ് നോക്ക് എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.... നോക്കാനും കൊഞ്ചാനും ഒന്നും നേരമില്ല.... ഒരുപാട് എഴുതാനുണ്ട് കണ്ണേട്ടാ.... ഇത് കേട്ടിട്ട് എഴുതിയ മതി.... ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവന്‍ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നിങ്ങി നിന്ന് അവള്‍ എഴുതിയിരുന്ന പേന പിടിച്ചെടുത്തു. ആ പ്രവൃത്തി ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത രീതിയില്‍ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ദേഷ്യം അലയടിച്ചു.... അവളുടെ മനസ് മടമ്പിളിയിലെ മനോരോഗിയെപോലെയായി. പേന വലിച്ച് കൊണ്ടുപോയ കണ്ണനെ അവള്‍ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി.... കണ്ണേട്ടാ ആ പേന ഇങ്ങ് താ..... ചിന്നു കൈനീട്ടി ചോദിച്ചു... ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് മതി എഴുത്ത്.... കണ്ണനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.... അതും കെട്ടതോടെ അവളുടെ ക്ഷമ നശിച്ചു. അവള്‍ കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പില്‍ അവന്‍റെ കൈയില്‍ കയറി ശക്തിയില്‍ ഒരു കടിയങ്ങ് വെച്ച് കൊടുത്തു.... വേദനകൊണ്ട് കണ്ണന്‍