Chapter Title : വൈഷ്ണവം 9 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

കണ്ട് കണ്ണന്‍ കൊതിയൊടെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കി.... കണ്ണാ.... കുറച്ച് നേരം നീയൊന്നു തേച്ചുകൊടുത്തെ.... എനിക്ക് അടുക്കളയില്‍ നൂറുകൂട്ടം പണിയുണ്ട്.... വിലാസിനി കണ്ണനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... അഹാ.... വൈദ്യന്‍ കല്‍പിച്ചതും രോഗി ഇച്ചിച്ചതും പാല്‍.... കണ്ണന്‍ ആവേശത്തോടെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് ആ വെണ്ണകാലും ഷിറ്റും വാങ്ങി.... വിലാസിനി എണിറ്റ് പുറത്തേക്ക് നടന്നുനിങ്ങി... ചിന്നു ഇനിയെന്തുണ്ടാവും എന്നറിയാതെ കണ്ണനെ നോക്കി.... കണ്ണന്‍ അവേശത്തോടെ കാലിന്‍റെ കൊഴമ്പില്‍ ഉഴിയാന്‍ തുടങ്ങി.... അവന്‍ കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ കൈയില്‍ കിട്ടിയ കളിപ്പാട്ടം ആ കാലിന്‍റെ ഇരുവശങ്ങളും ഉഴിയാന്‍ തുടങ്ങി.... പതുക്കേ.... കണ്ണേട്ടാ.... ഇടയ്ക്ക് ഉഴിച്ചില്‍ വേദന വരുത്തിയപ്പോ ചിന്നു സങ്കടഭാവത്തില്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അവന്‍ ചിന്നുവിന്‍റെ മുഖം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് തന്നെ.... ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു ഭാഗം കണ്ടത്തിന്‍റെ ആവേശത്തില്‍ ബാക്കിയുള്ളതൊക്കെ അവന്‍ മറന്നിരുന്നു.... സോറി.... വേദനിച്ചോ..... കണ്ണന്‍ ചോദിച്ചു.... ഇല്ല.... നല്ല സുഖം..... ശോ.... എന്തോരു ഉഴിച്ചിലാണിത്.... ചിന്നു ദേഷ്യം കലര്‍ന്ന പരഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു.... കണ്ണന്‍ വീണ്ടും ആര്‍ത്തിയോടെ ഉഴിയാന്‍ തുടങ്ങി.... ചിന്നു അവനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.... കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കുകയാണല്ലേ കണ്ണേട്ടാ....ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ചിന്നു ചോദിച്ചു.... കണ്ണന്‍ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നെ അവളുടെ കാല്‍ പാദത്തില്‍ ഇക്കിളിയാക്കി.... അവള്‍ കിടന്ന് കുതറാന്‍ തുടങ്ങി.... ദേ.... കണ്ണേട്ടാ.... വിട്.... മതി..... കണ്ണനുണ്ടോ കേള്‍ക്കുന്നു. അവന്‍ പ്രവൃത്തി തുടര്‍ന്നു.... ദേ അമ്മേ.... ഈ കണ്ണേട്ടനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയെ..... വേറെ വഴിയില്ലാതെ ചിന്നു വിലാസിനിയോടായി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.... അത് കേട്ട് ഞെട്ടിയ കണ്ണന്‍ ഇക്കിളിയാക്കുന്നത് നിര്‍ത്തി ദയനീയഭാവത്തില്‍ അവളെ നോക്കി.... ദേ... നീ വിളിക്കുമ്പോ അവനെ