Chapter Title : വൈഷ്ണവം 9 [ഖല്‍ബിന്‍റെ പോരാളി]

ഒരിക്കല്‍ ബൈക്കില്‍ നിന്നിറങ്ങി ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്ന ചിന്നുവിനെ നോക്കി നിന്ന കണ്ണനോട് സെക്യുരിറ്റി ചേട്ടന്‍ ഇങ്ങോട്ട് കയറി സംസാരിച്ചു. അതാരാ മോന്‍റെ അനിയത്തിയാണോ.... ചിന്നുവിനെ അദ്ദേഹം നോക്കി ചോദിച്ചു....

അല്ല ചേട്ടാ.... എന്‍റെ ഭാര്യയാ.... കണ്ണന്‍ ചിരിയോടെ മറുപടി നല്‍കി.... ഈ പ്രായത്തിലെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞോ.... ചേട്ടന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.... എന്താ ചെയ്യാ... ചേട്ടാ.... തലവര അതായി പോയി.... കണ്ണന്‍ ചിരിയോടെ മറുപടി നല്‍കി. എന്താ മോന്‍റെ പേര്.... വൈഷ്ണവ്.... ചേട്ടന്‍റെയോ..... കുമാരന്‍..... അപ്പോ കുമാരേട്ടാ കാണാമോ.... ഇത്തിരി തിരക്കുണ്ട്..... ഇത്രയും പറഞ്ഞവന്‍ ബൈക്ക് തിരിച്ചു. ആ പരുപാടി സ്ഥിരം തുടങ്ങി.... എന്നും ചിന്നു ഇറക്കി വിട്ട ശേഷം കുമരേട്ടനോട് കുറച്ച് നേരം കത്തിയടിച്ച് നില്‍ക്കും.... പക്ഷേ രാവിലെ ചിന്നു പോയി കഴിഞ്ഞ വൈഷ്ണവം ഉറങ്ങിയ പോലെയായി. അവളുടെ ചിരിയും കളിയും കള്ളപിണക്കവും കൊഞ്ചികുഴയലും എല്ലാം ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ വൈഷ്ണവത്തിലെ ദിനചര്യയായി മാറി. ക്ലാസ് തുടങ്ങിയതോടെ പെട്ടെന്നത് നിന്ന ഒരു ഫീല്‍ വന്നു. വൈകീട്ട് വന്നാല്‍ ചിന്നു കുറച്ച് നേരം വിലാസിനിയെ സഹായിക്കും. പിന്നെ പഠിക്കനായി അവരുടെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലും. പിന്നെ പഠിത്തം... ശ്ശോ.... കണ്ണന് വീടില്‍ വല്ലാതെ ഏകന്തമായത് പോലെയായി.... പകല്‍ സമയം വൈഷ്ണവത്തിലിരുന്നു ബോറടിച്ച് ചത്തു എന്നുവേണം പറയാന്‍. ഇത്രയും നാള്‍ തന്‍റെ കുടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എന്തോ ഒന്ന് പെട്ടെന്ന് ഇല്ലത്തത് പോലെ.... ചിന്നുവിനെ ഒന്ന് ശരിക്ക് കിട്ടുന്നതും പോലുമില്ലാതെയായി. അവളുടെ സമീപ്യം വന്‍നഷ്ടമായി തോന്നി. ആകെ ശനിയും ഞായറും മാത്രം കുറച്ചധികം സമയം സംസാരിക്കാന്‍ കിട്ടി.... കിട്ടുന്ന സമയത്ത് ചിന്നു തന്‍റെ കോളേജ് വിശേഷങ്ങള്‍ വാതോരാതെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. കോളേജിലെ ഒരു പുല്‍കൊടിയെ പോലും അവള്‍ വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവളുടെ കുടെ കോളേജില്‍ ചേരാനായി പിജിക്ക് അവളുടെ കോളേജില്‍ തന്നെ കൊടുത്തു. ആര്‍ട്ടിലും സ്പോര്‍ട്ട്സിലും നല്ല മുന്‍തുക്കം ഉള്ളത് അവിടെ കിട്ടുമെന്നതിനുള്ള സാധ്യത കുട്ടി.... അഡ്മിഷന്‍ ഇത്തിരി വൈകിയാണ് ആ പ്രവിശ്യം. അങ്ങിനെയിരിക്കെയാണ് നിധിനളിയന്‍ കല്ല്യാണം വരുന്നത്. നേരിട്ടും ഫോണിലുടെയും ഒരു നൂറുവട്ടമെങ്കിലും ഞങ്ങളെ നിധിനളിയന്‍ വിളിച്ചുകാണും... തലേന്ന് തന്നെ പോകണ്ടത് അനിവാര്യമായി