Chapter Title : ? വർണ്ണപ്പകിട്ട് ? [Imran & MDV]

രണ്ടാളും ഒന്നിച്ചു കൊണ്ട് നേടുന്ന മോക്ഷത്തിൽ എല്ലാം മറന്നു അലിയുന്ന വരെയും ….. പ്രേമിച്ചു കൊതിതീരും വരെയും ….സഞ്ജനയുടെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകാമെന്നു തോനുന്നു.

ഞാൻ :: അശ്വിൻ...എനിക്കൊരു സംശയം ചോദിക്കാനുണ്ട്.

അശ്വിൻ :: ചോദിച്ചോളൂ ….

ഞാൻ :: അശ്വിന്, എന്നെ ഇഷ്ടമാകാൻ കാര്യമെന്താണ് ….വെറും നേരമ്പോക്കണോ ഞാൻ ?

അശ്വിൻ :: അല്ല, സഞ്ജന. അമലയുമായി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നത് മനസുകൊണ്ടുള്ള പ്രണയമല്ല, മറിച്ചു അവിടെ ഞങ്ങളുടെ വിശപ്പ് മാറാൻ വേണ്ടി പരസ്പരം ശരീരം കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചു. അത്രമാത്രം. മനസുകൊണ്ടാണ് അടുപ്പമെങ്കിൽ ഉറപ്പായും അമലയെ വിട്ടു ഞാൻ സഞ്ജനയോടു ഇതുപോലെ വന്നിരിക്കില്ലായിരുന്നു…..

എനിക്കതു കേട്ടപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഭക്ഷണം പോലെയൊന്നാണ് സെക്സ് എന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കുകയിരുന്നു, വിശന്നാൽ നമ്മൾ സ്വന്തം അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മാത്രമാണോ ഭക്ഷണം കഴിക്കുക ? അല്ലേയല്ല.!!

അശ്വിൻ :: എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്….

ഞാൻ :: ഹേയ്, പ്രണയമെന്നത് അപ്പൊ ശരീരം കൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ആവാമല്ലേ.

അശ്വിൻ :: അതെല്ലോ … കാമം എന്നാല്‍ മനുഷ്യന്റെ വൈകാരികസത്തയാണ്. അവന്റെ വികാരങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുംതന്നെ......
എനിക്ക് സഞ്ജനയോടു ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയത് മോഹമാണ്, പിന്നെയത് ആഗ്രഹമായി, പിന്നെ ആദ്യമായി സ്പർശിക്കണമെന്നു തോന്നി.
ശേഷം സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങി, പ്രണയിക്കണമെന്നും അത് മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകണമെന്നും തോന്നി. ഇപ്പൊ സ്വന്തമാക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നു. മറ്റൊരാളിന്റെ താലി കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നത് കാണാഞ്ഞിട്ടല്ല….എങ്കിൽകൂടി…..

ഞാൻ :: നീയൊരു അസാധ്യ കാമുകൻ ആണ് …. അശ്വിൻ. ഏതൊരു പെണ്ണും ഡെസേർവ് ചെയുന്ന കാമുകൻ!!!!

അശ്വിൻ :: ഹഹ എനിക്കതിഷ്ടമായി ….അസാധ്യ കാമുകൻ

ഞാൻ :: ഇതുവരെയാരും