Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 9 [ചെകുത്താൻ]

ഉപ്പ അവർക്കൊപ്പം പറമ്പിലെക്ക് പോവാനായി ഇറങ്ങി

റാഷി വന്നാൽ അവനോട് ബാങ്കിൽ ചെന്നു പൈസ എടുക്കാൻ പറയണം...

ആ... നീ പിനേം ഞങ്ങളെ എല്ലാം അക്കൗണ്ടിൽ പൈസ ഇട്ടല്ലേ... വണ്ടിയിൽ എണ്ണയടിക്കുന്നതും വീട്ടിലേക്ക് സാധനം വാങ്ങുന്നതും അടക്കം നീ റാഷീടെ കൈയിൽ കൊടുത്ത കാർഡിന്നാ... ഒന്നിനും ചിലവാക്കാനില്ലേൽ പിന്നെന്തിനാ പൈസ ഇടുന്നെ...

നിങ്ങക്ക് ഉമ്മാനേം കൂട്ടി ഒരു ട്രിപ്പൊക്കെ പോകരുതോ... അളിയനും ഇത്തയും പോയാകണ്ടില്ലേ...

അകത്ത് കയറി ചെല്ലുമ്പോ സൗമിനി ഏച്ചിയും അയിഷാത്തയും പണിക്കാർക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്

എന്താണ് ഒക്കെ അല്ലേ മക്കളേ...

അയിഷ : ആ കെളവാ...

ഉമ്മ എവിടെ...

സൗമിനി : പശുവിനു പുല്ല് വെട്ടാൻ പോയതാ...

മ്മ്... പശൂനെ നോക്കാൻ പറ്റിയ ആരേലും പരിചയത്തിൽ ഉണ്ടേൽ പറ... വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല തൊഴുത്ത് വർത്തിയാക്കണം പശുക്കളെ കുളിപ്പിക്കണം ഭക്ഷണംകൊടുക്കണം കറക്കാൻ മെഷീൻ സെറ്റ് ചെയ്യണം...

സൗമിനി : ആണുങ്ങൾ തന്നെ വേണോ...

ആണായാലും പെണ്ണായാലും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്ന ആളായാൽ മതി... എന്തെ ആരേലും ഉണ്ടോ...

സൗമിനി : ഒരു പെണ്ണുണ്ട്... ഫൗസ്യ എന്നാ പേര്...

അയിഷ : ഏത്... ജോയിച്ചേട്ടന്റെ പഴയ വീട്ടിൽ വാടകക്ക് താമസിക്കുന്നവരോ...

സൗമിനി : ആ... അവളെന്നോട് എന്തേലും പണികിട്ടുമോന്ന് ചോദിച്ചിനും... ഭർത്താവ് മരിച്ചതാ...മുപ്പത് മുപ്പത്തെട്ട് വയസ് കാണും രണ്ട് ചെറിയ മക്കളുണ്ട്... ഇപ്പൊ ഒരു തുണിക്കടയിൽ പണിക്ക് നിക്കുവാ... രാവിലെ പത്ത് മണിമുതൽ രാത്രി എട്ടു മണി വരെ നിന്നാൽ മാസം ഒൻപതിനായിരം രൂപയാ കിട്ടുന്നെ അതിൽ മൂവായിരം വീടിന്റെ വാടകയും ദിവസോം പോയിവരാനുള്ള വണ്ടി പൈസേം കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂളിൽ പോവാനുള്ളതും ചെലവും എല്ലാം കൂടെ പറ്റുന്നില്ലെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു...

ചേച്ചി അവരോട് പറ ഒരാഴ്ച്ച വന്ന് നോക്കട്ടെ പറ്റിയാൽ നിർത്താം താമസവും ഭക്ഷണവും ഇരുപതിനായിരം രൂപയും കൊടുക്കാം

സൗമിനി : പാവം കൊച്ചാടാ... നിങ്ങക്കിഷ്ടപെടും...

വന്നോട്ടെ ചേച്ചീ... പിന്നെ ഞാനിറങ്ങുകയാ ഉമ്മ വന്നാൽ പറഞ്ഞേക്ക്...

ബൈക്കുമെടുത്തു അവർക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ലേറ്റും മാമന്മാർക്ക് വാങ്ങിയ വാച്ചും സ്പ്രെയും മാമിമാർക്കും മുത്തിനും വാവക്കുംസാരിയും അവർക്കെല്ലാം വാങ്ങിയ ഫോണുകളും ആയി നേരെ