Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 10 [ഗില്ലി ബാല]

അടിവയറ്റിൽ വെച്ചു.

"ഇതിനുളളിൽ ഒരാളുണ്ടെന്ന കാര്യം മറന്നോ?"

ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു.

ഞാനും അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. ആ കൈ അവിടെത്തന്നെ വെച്ച് ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കുറച്ചു സമയം കിടന്നു.

"അല്ല... ഇന്നെന്താ കഥയൊന്നും എഴുതുന്നില്ലേ?" ഒടുവിൽ അവൾ കണ്ണ് ചിമ്മി ചോദിച്ചു.

"ഓ... ഒരു തവണ എഴുതിയത് തീർക്കാൻ രണ്ടു ദിവസമാ ഞാൻ നിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നത്. ഇനി എഴുതിയാൽ നീ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിടും," ഞാൻ സ്വയം പരിഭവം പറഞ്ഞു.

"എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട് എഴുതിയാ പോരായിരുന്നോ?" അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരൽ കൊണ്ട് വെറുതെ വരച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"പറഞ്ഞാൽ നീ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നല്ലോ. പിന്നെ പഴയ കാര്യങ്ങളൊന്നും മിണ്ടരുതെന്നല്ലേ നിന്റെ കൽപ്പന," ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"എന്ന് കരുതി... പറയാതെ ഇരിക്കലാണോ വഴി? ഞാൻ എന്തെല്ലാം ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്? അതും ഒന്നും മറക്കാതെ..." വേദു അല്പം കാര്യമായിത്തന്നെ പറഞ്ഞു.

"ശരിയാണ്... പക്ഷെ പ്രധാനപ്പെട്ടതൊന്നും നീ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ," ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതിയെ പറഞ്ഞു.

വേദുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ ചിരി പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേരിയൊരു പരിഭ്രമം നിഴലിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…

"നമ്മുടെ നല്ലതിനെ ഓർത്തല്ലേ ശ്യാമേട്ടാ ഞാൻ ഒന്നും പറയാത്തത്," അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

"എനിക്ക് അതൊക്കെ തുറന്ന് പറയാൻ പേടിയാ. പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളെന്റെ ഭർത്താവല്ലേ... ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഇതൊക്കെ..."

അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പതറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് വലിയ അനുകമ്പ തോന്നി. ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ