Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 10 [ഗില്ലി ബാല]

വേണ്ടിയാ ചെയ്തേ. “

അവളെന്നെ നോക്കി ദയനീയമായി പറഞ്ഞു..

“ ആഹ്.. അത് ശരി..

പോക്കറ്റ് മണി കിട്ടാൻ വേണ്ടി കക്കലാണോ മോളെ വഴി..

അല്ല നിന്റെ നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ചില്ലേ. അവനോട് ചോദിച്ചാ അയച്ചു തരില്ലേ. “

ഞാൻ ചോദിച്ചു..

“ ഉപ്പ കണ്ട് പിടിച്ചത് ഉപ്പേടെ സ്വഭാവമുള്ള ഒരാളെയാ ന്റെ ശ്യാമേട്ട.

ഒരു 10 ഉറുപ്യ തരണേൽ നൂറു ചോദ്യമാ. “

അവൾ പറഞ്ഞു.

“ആഹ് ബെസ്റ്റ്.

നല്ല ആളെ ആണല്ലോ മോളു നിക്കാഹ് കഴിക്കാൻ പോണേ.. അല്ല എന്തിനാ ഇപ്പൊ പൈസ കിട്ടീട്ട്.?”

ഞാൻ ചോദിച്ചു..

“അ.. അത്…

കോളേജ് ക്ലാസ്സ്‌ കഴിയാറായില്ലേ. ഐ വി വരുവാ അടുത്ത മാസം. ഈ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞാ ഇങ്ങനൊന്നും കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ പോയി ആഘോഷിക്കാൻ പറ്റൊന്ന് എനിക്കൊരു ഉറപ്പുല്ലാ.. കാശു കൊടുത്ത് പോണ ടൂർ ഒന്നും വേണ്ടന്നാ ഉപ്പ പറയണേ.. കെട്ടാൻ പോണ ആളാണെൽ അതിനു പോവേ ചെയ്യരുതെന്നും പറയണ്. ഞാനെന്ത് ചെയ്യും ശ്യാമേട്ടാ..

അതാ കിട്ടണത്തൊക്കെ എടുത്ത് വിറ്റിട്ട് പൈസ കൂട്ടി വക്കാന്ന് വച്ചേ.. ങ്ങളിത് ആരോടും പറയല്ല്..

ഞാൻ എന്ത് വേണേലും ചെയ്യാ.. “

അവളെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയാണത് പറഞ്ഞത്.. ആ വാക്ക് പറയുമ്പോ എന്തോ ഒരു നാണം അവളുടെ കണ്ണിലൂടെ കടന്ന് പോയി..

“മ്മ്…

ശരി.. ഞാൻ പറയാനൊന്നും പോണില്ല..

മോളു പൊക്കോ.. “

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോ അവൾ എന്നേ നോക്കി ഒന്ന് തലയാട്ടി.. എന്നിട്ട് പതിയെ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു..

നടക്കുമ്പോ ആടുന്ന ആ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ കണ്ടെന്റെ കുണ്ണ വടി പോലെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.. അവളെ അങ്ങനെ വിടുന്നതിനു എന്റെ മനസ്സ് എന്നേ തന്നെ ചീത്ത വിളിച്ചു.. പക്ഷെ തലച്ചോറ് വിവേകം വെടിയാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

“റംസി….

ഒന്ന് നിന്നെ…”

ഞാൻ വിളിച്ചു.. അവളൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

“ഇങ്ങു വന്നെ…”

ഞാൻ കൈ കാണിച്ചു വിളിച്ചു.. അവൾ എന്തെന്ന് അറിയാതെ ചെറിയ മടിയോടെയാണ് അടുത്തേക്ക് വന്നത്.

അവളുടെ കയ്യിലെ കത്തി വാങ്ങി ഞാൻ എത്തി വലിഞ്ഞവൾ മുറിക്കാൻ വന്ന ആ വാഴ കുല ഞാൻ തന്നെ വെട്ടി കൊടുത്തു..

“ദേ ഇതെടുത്തോ.. “

“അയ്യോ ഏട്ടാ.. വേണ്ടാരുന്നു..”

“ഇയ്യോ.. എന്തൊരു വിനയം..

പിടിയടി ഇത്..”

ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഒരു മടിയോടെ അവൾ വാങ്ങിച്ചു.

‘“ഇതിങ്ങനെ എടുത്തോണ്ട് പോവാൻ ആണോ ഉദ്ദേശം..? “

“ അല്ല.. സ്കൂട്ടി ഇണ്ട് പൊറത്ത്. “

“ ഹാ..

ആരും കാണാണ്ട് കൊണ്ടോയി വിറ്റോ..

പിന്നേയ്…ഇനിയിങ്ങനെ കേറി കക്കല്ലേ.. ഞാൻ കണ്ടത് കണ്ടു. വേറെ വല്ലോരും ആണെങ്കിൽ നാട്ടിൽ മൊത്തം പാട്ടാക്കും.. “

“അയ്യോ ഇല്ല ഏട്ടാ..

ഇനിയീ വഴിക്കെ വരില്ല..”

“വഴിക്ക് വരാതെ ഒന്നും