Chapter Title : വീണ്ടും വസന്തകാലം [മന്ദന്രാജ]
തന്നെ എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടാക്കി ... നീ പോലും ഒന്ന് സംസാരിക്കുന്നില്ല ... നിന്നെ ഇങ്ങോട്ടക്കിയത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നറിയാം , നിന്റെ മുഖം അത് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട് ...നീ വേണേല് പൊക്കോ ... സ്വയം പര്യാപ്തത .... ചേച്ചിയമ്മേടെ സാരി തുമ്പില് തൂങ്ങി നടന്നു എനിക്കത് ഇല്ലാന്ന് ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് ... നീ പൊക്കോ.... ഒന്ന് സംസാരിക്കാന് പോലും പറ്റുന്നില്ലേല് വെറുതെ എന്തിനാ ?'
ജോര്ജുട്ടി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി , എന്നിട്ടോറ്റ വലിക്കാ ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി
" ജോപ്പാപ്പാ ...എന്റെ ജോപ്പപ്പാ ...അമ്മച്ചീ ...അയ്യോ ..." സോഫയുടെ ഇങ്ങേയറ്റത്ത് ഇരുന്ന ജോജിയെ ഇരു കൈകൊണ്ടും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി തോളിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു ജോര്ജുട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞപ്പോള് ജോജിയാകെ പതറി .
' എടാ ... എന്നതാടാ ..ങേ ..നീ പറ " ജോജിയുടെ വിരലുകള് അവന്റെ പുറത്തൂടെ തഴുകി
പാവം ... ചെക്കന് വല്ല ലൈനും ഉണ്ടായിരിക്കും . ഒന്നുകില് അത് പൊട്ടി , അല്ലെങ്കില് വീട്ടില് അതറിഞ്ഞു വല്ല പ്രശ്നവും
" എന്നടാ ജോര്ജുട്ടി ..നീ പറ ..എന്നതാണേലും നമ്മക്ക് ശേരിയാക്കം"
" അയ്യോ ... ജോപ്പാപ്പാ...ഹ്മം ..മം ." ജോര്ജുട്ടിയുടെ വിരലുകള് ജോജിയുടെ പുറം തുളക്കുന്ന പോലെ അമര്ന്നു
" പറയടാ മോനെ ...നീ കരയാതെ ..ങേ ..നീ പറ "
" ജോപ്പാപ്പന് വരൂന്നറിഞ്ഞപ്പോ മുതലേ ഞാനും കൊച്ചും നോക്കിയിരിക്കുന്നതാ .... എന്നിട്ടാ ...മം " അവന് ഏങ്ങലടി നിര്ത്തുന്നില്ല " ജോപ്പാപ്പാ ...ഇഷ്ടമില്ലാന്നു പറയല്ലേ..... അയ്യോ ...ഞാനിതെങ്ങനെ പറയുവേ ..കര്ത്താവെ ..."
" സാരമില്ല ...നീ പറ ...." ജോജി അവനെ തോളിലേക്ക് അമര്ത്തി പിടിച്ചു
" ജോപ്പാപ്പാ ...ജോഷിപാപ്പന് ...നമ്മടെ ജോഷിപ്പാപ്പന് ...അയ്യോ ... ജോപ്പാപ്പനെ കേറ്റി വിട്ടെച്ചും പോണ വഴി ... അമ്മച്ചീ ..ങ്ങീ ..ങ്ങീ .. അച്ചാച്ചനും അമ്മച്ചീം വരുന്നെനും മുന്നേ ജോപ്പാപ്പന് അതറിഞ്ഞാ എങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിക്കും എന്ന് കരുതിയാ ...ഞങ്ങള് ....കൊച്ചിനേം അതാ .. ജോപ്പാപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് വിടാത്തെ...അവള് വല്ലോം പറഞ്ഞാ .... അമ്മച്ചിക്ക്
💬 Comments
View all comments