Chapter Title : വീണ്ടും വസന്തകാലം [മന്ദന്രാജ]
ജോപ്പാപ്പന്റെ മുഖം കണ്ടാ പിടി വിട്ടു പോകൂന്നും പറഞ്ഞു ...ഇന്ന് തന്നെ ഇങ്ങോട്ടക്കിയത് ... എന്നെ എന്നാത്തിനാ കര്ത്താവേ ... ഇങ്ങോട്ടാക്കിയത്..... ഞാനനെന്നാ പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും ...അയ്യോ ... "
ആദ്യത്തെ വാക്കുകള് മാത്രമേ ജോജി കേട്ടുള്ളൂ ....ബാക്കിയൊക്കെ എന്തോ താഴ്ചയില് നിന്ന് വരുന്നതായി തോന്നി ... ജോര്ജുട്ടിയുടെ പുറത്ത് തഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന കൈകള് നിശ്ചലമായി , അതിനനുസരിച്ച് ജോര്ജുട്ടിയുടെ കൈകള് അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ... ജോജി കൈകള് അയച്ചു അവന്റെ നേരെ നോക്കാനായി ബലം പ്രയോഗിച്ചു അകലാന് നോക്കി
" അയ്യോ ...പാപ്പാ ..എന്നെ നോക്കല്ലേ . ... എന്നെ നോക്കല്ലേ പാപ്പാ"
സത്യത്തില് തകര്ന്നു പോയ ജോജിക്ക് ജോര്ജുട്ടിയെ സമാധനിപ്പിക്കേണ്ട സ്ഥിതിയായി .. അതൊരു പക്ഷെ ഗുണം ചെയ്തു . കേട്ട വാര്ത്തയോട് അവന് പെട്ടന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടു ... ചേച്ചിയമ്മ .. അവരുടെ സ്ഥിതി ....
അഞ്ചു മിനുട്ടിന് ശേഷം ജോര്ജുട്ടിയെ സമാധാനപ്പെടുത്തി ജോജി ഫോണ് എടുത്തപ്പോള് ജോര്ജുട്ടി അത് പിടിച്ചു പറിച്ചു .
" അച്ചുവാന്റിയെ ആണോ ....വേണ്ട ...അമ്മച്ചി ഒരാളെ ആക്കീട്ടാ പൊന്നെ ... സിമ്മും മാറ്റിന്നാ തോന്നണേ ... വിളിക്കണ്ട ... അടുത്ത വീട്ടിലേക്കോ ഒന്നും വിളിക്കണ്ട ... ജോപ്പാപ്പന് വിളിച്ചാ ആന്റി പിന്നേം സങ്കടപ്പെടും ..വേണ്ട ..വിളിക്കണ്ട ...ഞാന് സമ്മതിക്കൂല്ലാ '
ജോജിയുടെ ഫോണ് കയ്യില് പിടിച്ചു കൊണ്ടവന് റോഡിലേക്കിറങ്ങി , പത്തു മിനിട്ടിനകം ആലീസും മാത്തച്ചനും കയറി വന്നു .. സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെട്ട ജോജിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് അവര്ക്ക് എളുപ്പമായിരുന്നു .കൂടയുള്ളവനെ സമാധനിപ്പിക്കുമ്പോ നമ്മുടെ സങ്കടം അതില് ഇല്ലതാകുമല്ലോ
സെലീനയും ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു അങ്ങോട്ടാണ് വന്നത് , അവള് വന്നതേ പൊട്ടികരഞ്ഞോന്നു വഷളാക്കാന് നോക്കിയെങ്കിലും അലീസമ്മച്ചി കാരണവത്തി ആയി പെട്ടന്ന് തന്നെ രംഗം ക്ലിയറാക്കി
" ജോക്കുട്ടാ ..നീ വേണേല് അങ്ങോട്ട് തന്നെ പോരെ ... നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോ ... ആകെ വിഷമം ആകും ...അതാ ഞാന് "
' വേണ്ട അമ്മച്ചി ... ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം ' ഒന്ന് തനിച്ചു നില്ക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് ജോജിക്കും തോന്നി
💬 Comments
View all comments