Chapter Title : വീണ്ടും വസന്തകാലം [മന്ദന്‍രാജ]
തുറന്നു സംസാരിക്കുക പോലുമില്ല
" എടാ ....നീയിങ്ങനെ വീര്‍ത്തു കെട്ടി ഇരിക്കണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല ... അമ്മച്ചീം അച്ചാച്ചനും വരൂന്നറിഞ്ഞപ്പോ ഞാന്‍ ഒന്ന് സന്തോഷിച്ചു ...അവര് തിരിച്ചു വന്നയന്നു തന്നെ എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടാക്കി ... നീ പോലും ഒന്ന് സംസാരിക്കുന്നില്ല ... നിന്നെ ഇങ്ങോട്ടക്കിയത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നറിയാം , നിന്‍റെ മുഖം അത് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട് ...നീ വേണേല്‍ പൊക്കോ ... സ്വയം പര്യാപ്തത .... ചേച്ചിയമ്മേടെ സാരി തുമ്പില്‍ തൂങ്ങി നടന്നു എനിക്കത് ഇല്ലാന്ന് ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് ... നീ പൊക്കോ.... ഒന്ന് സംസാരിക്കാന്‍ പോലും പറ്റുന്നില്ലേല്‍ വെറുതെ എന്തിനാ ?'
ജോര്‍ജുട്ടി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി , എന്നിട്ടോറ്റ വലിക്കാ ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി
" ജോപ്പാപ്പാ ...എന്‍റെ ജോപ്പപ്പാ ...അമ്മച്ചീ ...അയ്യോ ..." സോഫയുടെ ഇങ്ങേയറ്റത്ത്‌ ഇരുന്ന ജോജിയെ ഇരു കൈകൊണ്ടും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി തോളിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു ജോര്‍ജുട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞപ്പോള്‍ ജോജിയാകെ പതറി .
' എടാ ... എന്നതാടാ ..ങേ ..നീ പറ " ജോജിയുടെ വിരലുകള്‍ അവന്റെ പുറത്തൂടെ തഴുകി
പാവം ... ചെക്കന് വല്ല ലൈനും ഉണ്ടായിരിക്കും . ഒന്നുകില്‍ അത് പൊട്ടി , അല്ലെങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ അതറിഞ്ഞു വല്ല പ്രശ്നവും
" എന്നടാ ജോര്‍ജുട്ടി ..നീ പറ ..എന്നതാണേലും നമ്മക്ക് ശേരിയാക്കം"
" അയ്യോ ... ജോപ്പാപ്പാ...ഹ്മം ..മം ." ജോര്‍ജുട്ടിയുടെ വിരലുകള്‍ ജോജിയുടെ പുറം തുളക്കുന്ന പോലെ അമര്‍ന്നു
" പറയടാ മോനെ ...നീ കരയാതെ ..ങേ ..നീ പറ "
"
💬 Comments
View all comments