Chapter Title : വീണ്ടും വസന്തകാലം [മന്ദന്രാജ]
ജോപ്പാപ്പന് വരൂന്നറിഞ്ഞപ്പോ മുതലേ ഞാനും കൊച്ചും നോക്കിയിരിക്കുന്നതാ .... എന്നിട്ടാ ...മം " അവന് ഏങ്ങലടി നിര്ത്തുന്നില്ല " ജോപ്പാപ്പാ ...ഇഷ്ടമില്ലാന്നു പറയല്ലേ..... അയ്യോ ...ഞാനിതെങ്ങനെ പറയുവേ ..കര്ത്താവെ ..."
" സാരമില്ല ...നീ പറ ...." ജോജി അവനെ തോളിലേക്ക് അമര്ത്തി പിടിച്ചു
" ജോപ്പാപ്പാ ...ജോഷിപാപ്പന് ...നമ്മടെ ജോഷിപ്പാപ്പന് ...അയ്യോ ... ജോപ്പാപ്പനെ കേറ്റി വിട്ടെച്ചും പോണ വഴി ... അമ്മച്ചീ ..ങ്ങീ ..ങ്ങീ .. അച്ചാച്ചനും അമ്മച്ചീം വരുന്നെനും മുന്നേ ജോപ്പാപ്പന് അതറിഞ്ഞാ എങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിക്കും എന്ന് കരുതിയാ ...ഞങ്ങള് ....കൊച്ചിനേം അതാ .. ജോപ്പാപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് വിടാത്തെ...അവള് വല്ലോം പറഞ്ഞാ .... അമ്മച്ചിക്ക് ജോപ്പാപ്പന്റെ മുഖം കണ്ടാ പിടി വിട്ടു പോകൂന്നും പറഞ്ഞു ...ഇന്ന് തന്നെ ഇങ്ങോട്ടക്കിയത് ... എന്നെ എന്നാത്തിനാ കര്ത്താവേ ... ഇങ്ങോട്ടാക്കിയത്..... ഞാനനെന്നാ പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും ...അയ്യോ ... "
ആദ്യത്തെ വാക്കുകള് മാത്രമേ ജോജി കേട്ടുള്ളൂ ....ബാക്കിയൊക്കെ എന്തോ താഴ്ചയില് നിന്ന് വരുന്നതായി തോന്നി ... ജോര്ജുട്ടിയുടെ പുറത്ത് തഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന കൈകള് നിശ്ചലമായി , അതിനനുസരിച്ച് ജോര്ജുട്ടിയുടെ കൈകള് അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ... ജോജി കൈകള് അയച്ചു അവന്റെ നേരെ നോക്കാനായി ബലം പ്രയോഗിച്ചു അകലാന് നോക്കി
" അയ്യോ ...പാപ്പാ ..എന്നെ നോക്കല്ലേ . ... എന്നെ നോക്കല്ലേ പാപ്പാ"
സത്യത്തില് തകര്ന്നു പോയ ജോജിക്ക് ജോര്ജുട്ടിയെ സമാധനിപ്പിക്കേണ്ട സ്ഥിതിയായി .. അതൊരു പക്ഷെ ഗുണം ചെയ്തു . കേട്ട വാര്ത്തയോട് അവന് പെട്ടന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടു ... ചേച്ചിയമ്മ .. അവരുടെ
💬 Comments
View all comments