Chapter Title : വീണ്ടും വസന്തകാലം [മന്ദന്രാജ]
അമ്മച്ചി ...അമ്മച്ചി എന്തിനാ കരയുന്നെ " സ്നേഹം കൂടുമ്പോളാണ് ജോജി അവരെ അമ്മച്ചി എന്ന് വിളിക്കാറ്
" ഒന്നൂല്ല മോനെ .... കുട്ടന് ഉറങ്ങിക്കോ ...കുറച്ചു നാള് കൂടി നിന്നെ കണ്ടത് കൊണ്ടാ ...ഇന്നോഫീസില് പോകണ്ട .. മാത്തച്ചന് പൊക്കോളും '
അവര് ഇറങ്ങി പോയതും ജോജി വീണ്ടും കണ്ണുകള് പൂട്ടി
പത്തു മണി ആയപ്പോള് ആണ് ഉറക്കം തെളിഞ്ഞത് ... കുളിച്ചു ഫ്രെഷായി വന്നപ്പോ അലീസമ്മച്ചി ഹാളില് ഉണ്ട്
' ആ ...കുട്ടാ എഴുന്നേറ്റോ ? നീ കാപ്പി കുടിക്ക് ..നമുക്കൊന്ന് പള്ളിയില് പോയെച്ചും വരാം '
കാപ്പിക്ക് പുട്ടും കടലയും . അലീസമ്മച്ചി വന്നത് കൊണ്ടാവും .. വന്നതിനു ശേഷം വയറു നിറഞ്ഞ ആഹാരം .ചേച്ചിയമ്മേടെ ഇഡ്ഡലിയുടെയും ചമ്മന്തിയുടെയും ഒക്കെ അരികില് വരില്ലെങ്കില് പോലും ... അത്രയും കൈപ്പുണ്യം ആര്ക്കുമില്ല .
അമ്മച്ചിയാണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്തത് . അല്പ സ്വല്പം സംസാരങ്ങള് , കൂടുതലും കമ്പനി കാര്യങ്ങള് , പിന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസന്സ് എടുക്കാനുള്ള നിര്ദേശങ്ങളും , പള്ളിയുടെ മുന്പില് നിര്ത്തി കാര് ഓഫാക്കാതെ ഒരു ചോദ്യം
" ജോക്കുട്ടാ ... നിനക്ക് വയസ് ഇരുപത്തിയഞ്ച് ആയി .. ജോലിയും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ ആയിഇനിയിപ്പോ ബിസിയാകും .. നിനക്കൊരു കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ ?"
" അത് ...അമ്മച്ചി ...."
" എന്താ ? നീ വല്ലവരെയും കണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ടോടാ? ങേ ?"
" ഒന്നുമില്ലമ്മച്ചി "
" എന്നാ ഞാനൊരാളെ കാണിച്ചു തന്നാ നീ കെട്ടുമോ ?"
" അമ്മച്ചി പറഞ്ഞാല് മതി ... അല്ലെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളോ നിര്ദ്ദേശങ്ങളോ ഞാന് കേള്ക്കാതെ ഇരുന്നിട്ടുണ്ടോ ?"
" അതെനിക്കറിയാടാ കുട്ടാ .." ആലീസ് എത്തി വലിഞ്ഞവനെ ചുംബിച്ചു
പള്ളിയില് ഒരു പത്തു മിനുട്ട് നേരത്തെ പ്രാര്ത്ഥന
' മോനെ ..ഞാന് ഒന്ന് അച്ഛനെ കണ്ടെച്ചും വരാം '
ജോജി അവര് വരാന് വേണ്ടി കാറിനടുത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്തു . നേരിയ തണുപ്പുണ്ട് .
പത്തു പതിനഞ്ചു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആലീസ് തിരികെ എത്തി .
ആലീസ്
💬 Comments
View all comments