Chapter Title : വേലക്കാരിയുടെ തിരോധാനം [ഷേക്സ്പിയർ]
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലും രാത്രി ഒരു പെണ്ണ് പോവാൻ ചാൻസില്ല.. അത് പോട്ടെ, ഫോട്ടോ വല്ലതും ഉണ്ടൊ ആ പെണ്ണിന്റെ"
"നല്ല ഉരുപ്പടിയാ സാറെ"
വേലക്കാരി സുനന്ദയുടെ ഫോട്ടോയും അഡ്രെസ്സും നൽകികൊണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു.
"അവളുടെ നംബർ ട്രാക്ക് ചെയ്തൊ?"
"ആ നംബർ ഓഫാണു സാർ. സൈബർ സെല്ലിൽ വിളിച്ച് ആ ഫോണിന്റെ ഓഫ് ആയ ലൊക്കേഷൻ നോക്കിയപ്പോൾ അത് ഈ പരിധിക്കു ഉള്ളിൽ തന്നെ ആണ് ഓഫ് ആയത്. എന്തായാലും ഇത് വരെ അത് ഓൺ ആയിട്ടില്ല."
"മ്മ്. എനിക്കീ വീട്ടിലെ അമ്മയെ കാണണം"
ആ വലിയ വീടിന്റെ ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് മഹേഷ് CIയെ കൊണ്ട് പോയ് അമ്മയെ കാണിച്ചു
"അമ്മേ ഞാൻ അനിരുദ്ധ് നമസ്കാരം. CI ആണ് "
"നമസ്കാരം മോനെ"
"അമ്മയ്കെത്ര നാളായി സുനന്ദയെ അറിയാം?
ആ അമ്മയുടെ പരിഭ്രമം ഒഴിവാക്കാൻ ഒപ്പം ഇരുന്നു ആ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ടു അയാൾ ചോദിച്ചു.
"ഒരു വർഷമായി അവൾ ഇവിടെ വന്നിട്ട്"
"എന്താണു ഇത് വരെ അവളെ കുറിച്ചുള്ള അമ്മയുടെ അഭിപ്രായം."
"നല്ല കൊച്ചായിരുന്നു മോനെ. ആകെ ഒരു മാമൻ മാത്രെ ഒള്ളൂ ആ കൊച്ചിനു. വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ആ പെണ്ണങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നു."
"സ്വർണ്ണമല്ലാതെ പണമെന്തെങ്കിലും"
"ഇല്ല മോനെ.. കല്യാണത്തിനു മതിയെന്നു പറഞ്ഞു 4 മാസമായി ശമ്പളം പോലും വാങ്ങിയിട്ടില്ല ആ കുട്ടി. 80000 രൂപ ശമ്പളം കൊടുക്കാനുണ്ട് ആ കുട്ടിക്ക്.."
"എനിക്കാ സ്വർണ്ണമിരുന്ന സ്ഥലം ഒന്നു കാണിച്ചു തരാമോ"
അതിനെന്താ മോൻ വന്നോളൂ..
അവർ അടുത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് അയാളെ കൊണ്ടു പോയി. അപ്പോളും ആ
💬 Comments
View all comments