Chapter Title : വില്ലൻ 8 [വില്ലൻ]

പനി വന്നപ്പോയേക്കും പെണ്ണ് ആകെ ക്ഷീണിച്ചു..............അലസമായി കിടന്നിരുന്ന മുടിയിഴകൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വീണുകിടന്നിരുന്നു.............അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി അവനുതോന്നി.............

അവൾ പതിയെ സോഫയിൽ നിന്ന് എണീറ്റു............. ഞെരങ്ങിയും മൂളിയും ഉള്ള അവളുടെ എണീൽക്കൽ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു...........എന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി കണ്ടു..........അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അത് കണ്ടു........അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിണുങ്ങി.............അവൾ പതിയെ എണീറ്റിരുന്നിട്ട് മുഖത്ത് വീണുകിടന്നിരുന്ന മുടികൾ വാരിക്കെട്ടി............ഞാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിനിന്നു............എന്തൊരു ഭംഗിയാണീ പെണ്ണിന്.............

അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.........ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഭംഗി ആസ്വധിക്കൽ നിർത്തിയിട്ട് ഗുളികയും വെള്ളവും അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി..........എന്നിട്ട് അവൾ ഗുളിക കുടിക്കുന്നത് നോക്കിനിന്നു...........ഗുളിക കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ട് ഗ്ലാസ് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങിയിട്ട് അവളെ ഉന്തി തള്ളി റൂമിലേക്ക് വിട്ടു.........പോയി കിടന്നോണം എന്നൊരു സ്ട്രിക്ട് ഓർഡറും കൊടുത്തു.............അവൾ പതിയെ റൂമിലേക്ക് പോയി കിടന്നു.................

സമർ തിരികെ ഹാളിൽ വന്ന് ടിവിയിലേക്ക് കണ്ണ്നട്ടു ഇരുന്നു...........ടീവിയിലാണ് നോക്കുന്നത് എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് അവിടെ അല്ലായിരുന്നു.............അതൊരു നൂലറ്റ പട്ടം പോലെ പാറിപ്പറന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു..............ചിന്തകളുടെ മുറുമുറുക്കം അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായി.............സമയം അവനറിയാതെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..............

ഷാഹിയുടെ ചുമയും തുമ്മലും ആണ് അവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്..............അവൻ അവളുടെ റൂമിന് നേരെ നോക്കി...............പെണ്ണിനോട് അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം എന്ന്...........പനി കൂടി എന്ന് തോന്നുന്നു............

സമർ എണീറ്റ് അവളുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു...........കിടക്കയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുന്നുണ്ട് ഷാഹി............സമർ പതിയെ ഷാഹിയെ വിളിച്ചു...........അവൾ വിളി കേട്ടില്ല........സമർ അവളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു...............കയ്യെടുത്ത് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വെച്ചു............. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂട്............സമർ ചെറുതായി ഒന്ന് ഭയന്നു........അവൻ ഷാഹിയെ വിളിച്ചു............അവൾ അബോധവസ്ഥയിലെന്ന പോലെ വിളി കേട്ടു........... പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു.........അവൾ ചുമച്ചു...........സമർ അവളെ നോക്കി നിന്നു.........പതിയെ അവൾ കണ്ണ് അടച്ചു.........സമർ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മുഖം കയ്യിൽ കോരിയെടുത്ത് അവളെ വിളിച്ചു.............അവൾ പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു പിന്നെയും..........അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.......പക്ഷെ അവൾക്ക് സാധിച്ചില്ല..........

സമർ അവളെ കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു.........പുറത്തേക്ക് നടന്നു..........അവളെ വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.......ഇടയ്ക്ക് അവൾ കണ്ണുതുറയ്ക്കും അതേപോലെ തന്നെ കണ്ണടയ്ക്കും...........

സമർ അവളെ കാറിൽ കയറ്റി.......കാർ ഹോസ്പിറ്റൽ ലക്ഷ്യമാക്കി പറന്നു.............

"ഷാഹി.............."...........സമർ അവളെ വിളിച്ചു.............

ഷാഹി പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു............അവനെ നോക്കി..........

"ഷാഹീ.......... ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്........"............

അവൾ അവന്റെ സൈഡിലേക്ക് നോക്കി..........അവനെ നോക്കി.............

"കണ്ണടയ്ക്കല്ലേ........എന്നെ തന്നെ നോക്ക്............"............സമർ അവളോട് പറഞ്ഞു............ഷാഹിയെ സമറിനെ പതിയെ നോക്കി..............

ഷാഹി പതിയെ കണ്ണടച്ചു...........സമർ അത് കണ്ടു.......അവൻ അവളെ വിളിച്ചു................