Chapter Title : വിസ്മയ 8 [Vashalan]

അവൾ അബിയെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തലേരാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾ അവളെ ഒട്ടും അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നില്ലെന്ന് ആ ചിരിയിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൾ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി.

വിസ്മയ: "ചേട്ടൻ എന്തിനാ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? സാധാരണ പോലെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങ്. ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം."

വിസ്മയ പറഞ്ഞതുകേട്ട് അബി അവളോട് ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കൽക്കൂടി

ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതാണ്. പക്ഷേ, അവൾ കൈകൾ ഉയർത്തി അത് തടഞ്ഞു, കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ വളരെ കൂളായി വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിൽ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അച്ഛൻ. അബിയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് വിസ്മയ ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ പത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണുകളുയർത്തി അവളെയൊന്ന് നോക്കി.

അച്ഛൻ: "നീ ഇന്നലെ അഭിയുടെ മുറിയിലാണോ കിടന്നത്?"

അച്ഛന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്നിരുന്ന അഭിയുടെ നെഞ്ച് ഒന്നുകൂടി പടപടാ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് വാതിലിനരികിലേക്ക് നീങ്ങിനിന്നു. എന്നാൽ വിസ്മയയുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭയവുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് വളരെ സ്വാഭാവികമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

വിസ്മയ: "അതെ അച്ഛാ... ഇന്നലെ രാത്രി നല്ല മഴയും കനത്ത ഇടിയും മിന്നലുമൊക്കെ ആയിരുന്നില്ലേ. എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടി തോന്നി. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ചേട്ടന്റെ റൂമിലേക്ക് പോന്നതാ."

അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അച്ഛന് യാതൊരു സംശയവും തോന്നിയില്ല. അദ്ദേഹം പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അച്ഛൻ: "എന്നിട്ട്  പേടിയൊക്കെ മാറി നന്നായി ഉറങ്ങിയോ?"

വിസ്മയ: "ഉറങ്ങി അച്ഛാ... കുറെ നാളുകൾക്ക്