പക്ഷേ, ഹോട്ടലിന്റെ റിസപ്ഷനിൽ എത്തുന്നതിനു തെട്ടു മുന്നേ തന്നെ സിനിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ടപ്പോൾ സിനിയുടെ മുഖത്തെ ആവേശം പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു…
“ ഫിലിപ്പ്… “
അവൾ റൂബനെ നോക്കി. റൂബന്റെ മുഖത്തും ഒരു ചെറിയ ഗൗരവം നിഴലിച്ചു. സിനി ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു…
” ഹലോ ഫിലിപ്പ്.. .” അവൾ സ്വരത്തിൽ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു…
” സിനി… ഞാൻ നിന്നേ കുറേ വിളിച്ചാരുന്നല്ലോ… എടുത്തില്ലാ… നിങ്ങൾ എവിടെയാ…? ഞാൻ അയച്ച മെസ്സേജും കണ്ടില്ലേ…? ” ഫിലിപ്പിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഉത്കണ്ഠയുണ്ടായിരുന്നു…
” സോറി ഫിലിപ്പ്… സൈലന്റ് മോഡിലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഹോട്ടലിൽ തിരിച്ചെത്തിയതേയുള്ളൂ… ”
” ഓക്കെ… റൂബൻ കൂടെയുണ്ടല്ലോ അല്ലേ…? എനിക്ക് അവനോട് ഒരു കാര്യം സംസാരിക്കാനുണ്ട്. അവന് പുതിയ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ചില ബ്ലൂപ്രിന്റുകൾ ഞാൻ മെയിൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതൊന്നു നോക്കാൻ പറയണം… ”
സിനി ഫോൺ റൂബന് നൽകി. റൂബൻ വളരെ പ്രൊഫഷണലായി ഫിലിപ്പിനോട് സംസാരിച്ചു. ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ സിനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. കുറച്ചു മുമ്പ് തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രയധികം ആവേശത്തോടെ കീഴടക്കിയ ആളാണോ ഈ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
ഫിലിപ്പിന്റെ കോൾ കഴിഞ്ഞ് റൂബൻ സിനിയെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.
” സീ… നോ ടെൻഷൻ. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… എല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ നടക്കും… ”
അവർ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറി. വീണ്ടും ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക്, തങ്ങളുടെ മാത്രമായ ലോകത്തേക്ക്… ലണ്ടനിലെ ആ പ്രണയമഴ ഇനിയും പെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു…
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰