ഹോസ്പിറ്റലിലെ വൈറ്റ് കോറിഡോറുകളിലൂടെ അവൾ നടന്നു വരുമ്പോൾ നഴ്സുമാർ ആദരവോടെ വഴിമാറി…
” ഗുഡ് മോർണിംഗ് മാഡം. ഇന്ന് മൂന്ന് സർജറികൾ ഷെഡ്യൂൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… ” നഴ്സ് മേരി റിപ്പോർട്ട് നൽകി…
” ഓക്കെ മേരി. നമുക്ക് ഒൻപത് മണിക്ക് തുടങ്ങാം. അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് കുറച്ച് പേപ്പർ വർക്കുകൾ തീർക്കാനുണ്ട്… ” സിനി തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് കയറി.
ക്യാബിനിലെ ചില്ല് ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാൽ ദൂരെ കടൽ കാണാം. സിനി തന്റെ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു. ജീവിതം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു… അന്തസ്സുള്ള ജോലി, സുരക്ഷിതമായ കുടുംബം, സമൂഹത്തിലെ വലിയ സ്ഥാനം. ഇതിനിടയിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും കുറവുള്ളതായി അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല…
ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അഞ്ചാം നിലയിലുള്ള വിഐപി വാർഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ സിനിയുടെ ഹൈഹീൽസ് തറയിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ കേൾക്കാം. കൂടെയുള്ള നേഴ്സുമാർക്കും ഇന്റേണുകൾക്കും അവൾ ഒരു റോളർ കോസ്റ്ററാണ്. അവളുടെ ഒരു നോട്ടം പിഴച്ചാൽ ആ ദിവസം തീർന്നു.
” ബെഡ് നമ്പർ 402… മിസ്സിസ്സ് ഫാത്തിമയുടെ റിപ്പോർട്ട് എവിടെ…? ” സിനി ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
” ഇതാ ഡോക്ടർ… ” ജൂനിയർ നേഴ്സ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ടാബ്ലെറ്റിൽ ഫയൽ ഓപ്പൺ ചെയ്ത് നീട്ടി…
റൗണ്ട്സ് കഴിഞ്ഞ് തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ താൻ ഒരു റോബോട്ട് ആയി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി… സ്നേഹിക്കാൻ മറന്നുപോയ, എന്നാൽ മുറിവുകൾ തുന്നിക്കെട്ടാൻ മാത്രം അറിയുന്ന ഒരു റോബോട്ട്.
ജുമൈറയിലെ വില്ലയിൽ പ്രഭാതങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള വെളിച്ചം വലിയ ജനാലകളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറുമ്പോഴാണ്…
