തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1797

വണ്ടി ഞാൻ സൈഡാക്കി വീട്ടിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോ വരാന്തക്ക് പുറത്ത് കുറച്ചതികം ചെരുപ്പുകൾ. ഈശ്വരാ ഇവിടായപ്പോ ആരൊക്കെയോ വേറെയുണ്ട് . അകത്തു നിന്ന് ഏതൊരു ആൺ കുട്ടി പുറത്തേക്ക് വന്നു നോക്കി.. ഏട്ടത്തിയുടെ അനിയൻ വലതുമാണോന്നറിയാൻ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി

“ഈശോയേ…നല്ല സമയത്താ വന്നു കേറിയേ!!ഇവിടെ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട്…!” ഏട്ടത്തി പേടിയോടെ പറഞ്ഞു. ഏഹ് !ഞാൻ വാ പൊളിച്ചു പോയി.ആരുണ്ടവാനാ

“ഏട്ടത്തിക്ക് അറീല്ലേ ആരാന്ന്…?…”

“കാറിലൊക്കെ ആരു വരാനാ….?”ഏട്ടത്തിയും കാറും നോക്കി വിഷമിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ മടിച്ചിരുന്നു. വരാന്തയിലേക്ക് വേറെ ആരോ ഒന്നുകൂടെ വന്നു നോക്കി, പിന്നെ അത് രണ്ടായി.

ഇനിയും ഇറങ്ങാതെ ഇരുന്നാൽ മോശാണ്. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി. എന്റെ മുഖത്തു ഞാൻ പേടിയേ വെച്ചില്ല. ഇനി അതൂടെ കണ്ടു ഏട്ടത്തി പേടിക്കാൻ നിക്കണ്ടല്ലോ

“ഇറങ്ങാം…?” എന്റെ ധൈര്യം കണ്ടപ്പോ താൽപ്പര്യമില്ലെങ്കിലും ഏട്ടത്തി തലയാട്ടി.

ഞാൻ ആദ്യമിറങ്ങി. പുറത്തു നല്ല തണുപ്പ്. ആകാശത്ത് ഇരുണ്ട കാർ മേഘങ്ങൾ മെല്ലെ മുരളുന്നുണ്ട്.മഴയെപ്പോ വേണേലും പെയ്യും .ഏട്ടത്തിയുടെ സൈഡിലേക്ക് ബാക്ക് ഡോർ തുറന്നു കൊടുക്കാൻ ചെന്നപ്പോ വരാന്തയിലേക്ക് ആരോ വരുന്ന കണ്ടു. ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണ് .ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഏട്ടത്തിയുടെ അതേ ചായ. നല്ലപോലെ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.  എന്നെ കണ്ട് ചോദ്യ ഭാവവുമായി ആ പെണ്ണങ്ങനെ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഏട്ടത്തി ബാക്കിലെ ഡോർ തുറന്നു. വാവയെ ഞാൻ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങുമ്പോ ഉണർന്ന ചെറിയ ചിരിയുണ്ട് പെണ്ണിന്. ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖം ആകെ വിളറി വെളുത്ത പോലെയായി.എനിക്കാണേൽ ഒന്നുല്ലാന്ന് ധൈര്യം കൊടുക്കാനല്ലേ പറ്റു. മടിച്ചു മടിച്ചു. ഏട്ടത്തി കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ഡോർ അടഞ്ഞു. ഏട്ടത്തി എന്റെ കൈ മുറുക്കെ പിടിച്ചു ആ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി.  വരാന്തയിൽ നിന്ന് പെണ്ണ് ഞെട്ടി വാ പൊത്തി പിടിക്കുന്ന കണ്ടു. പിന്നെ അകത്തേക്ക് ഒറ്റയോട്ടം.