“അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ?” രാജേഷ് നെറ്റി ചുളിച്ചു.
“എടാ… എല്ലാം നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ കഴപ്പ് ഒന്ന് അടക്കണം. ഇനി കുറച്ചു ദിവസം നല്ലവനായി അഭിനയിക്കണം… ചിലപ്പോൾ…” താര മകന്റെ തോളിൽ തട്ടി കണ്ണിറുക്കി.
“എന്താ അമ്മേ ഒരു ‘ചിലപ്പോൾ’?” രാജേഷ് ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“എടാ മോനേ… കാര്യങ്ങൾ നിനക്ക് ശരിക്കും മനസ്സിലാകാത്തതുകൊണ്ട് പറയുകയാ. നിന്റെ ഈ കാമഭ്രാന്ത് കുറച്ചു ദിവസം അടക്കിപ്പിടിക്കണം. നീ പണ്ട് പറഞ്ഞതുപോലെ സ്മിതയെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചാൽ അവൾ ചിലപ്പോൾ കേസ് കൊടുക്കും. വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് നീ പീഡിപ്പിച്ചു എന്ന് അവൾ പരാതിപ്പെട്ടാൽ സമൂഹവും കോടതിയും ആ പെണ്ണിന്റെ പക്ഷത്തേ നിൽക്കൂ. മനസ്സിലായോടാ മൊണ്ണേ?”
താര പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാജേഷ് ശരിക്കും ഒന്ന് വിറച്ചു.
“ഞാനത്രയ്ക്കൊന്നും വിചാരിച്ചില്ല അമ്മേ… അവളെ അത്രയും ഞാൻ സ്നേഹിച്ചതായിരുന്നു. അന്ന് അമ്മയോട് ഇതേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വല്ലാതെ സെന്റിമെന്റലായി സംസാരിച്ചതും അതുകൊണ്ടാ.”
“മോനേ… പക്ഷേ നിന്റെ ഉള്ളിലെ വിഷമം നിന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും മുഖത്തുനിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. ആ സങ്കടത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാൻ നീ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാ നിന്നെ ഞാൻ ഒന്ന് ‘അഴിച്ചു വിട്ടത്’. അത് നിനക്ക് ഉപകരിച്ചില്ലേടാ കുട്ടാ?” ഒരു വലിയ തത്വചിന്തകയെപ്പോലെ താര പറഞ്ഞു.
“ഉപകരിച്ചു അമ്മേ…” രാജേഷ് ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു.
“എടാ കാമഭ്രാന്താ… അന്ന് അഴിച്ചുവിട്ടപ്പോൾ നീ അങ്ങ് ആടി തിമർക്കുകയായിരുന്നല്ലോ. ഇനി അത് മതി കേട്ടോ,” താര കർശനമായി പറഞ്ഞു.
