“… അച്ഛന് ഒന്നും ഇല്ലടാ. ദേ കണ്ടില്ലേ…” എന്റെ കൈയ്യും ദേഹവും എല്ലാം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… അയ്യോ… ആആഹ്…” ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ആണ് ദേവുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വരം കേൾക്കുന്നത്. നോക്കിയപ്പോ കാൽ മുട്ടിൽ കൈ താങ്ങി വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ ആണ് കണ്ടത്.
“… എന്താ… എന്ത് പറ്റി ദേവു…” വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“… കാൽ… കാല്…” മുട്ട്കുത്തിയിരുന്ന് കാലിന്റെ കുഴയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദേവു തേങ്ങി.
“… അയ്യോ കാൽ നീര് ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. വാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം… ” മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ദേവുവിന്റ കാൽ പരിശോധിക്കുന്ന വേളയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“…ഇത് കാൽ മടങ്ങിയത് ആവും. വെറുതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നും പോണ്ട…” ദേവു അവളുടെ ന്യായം പറഞ്ഞു.
“… അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ചെറിയൊരു നീര് ഉണ്ട് വല്ല പൊട്ടലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ പറ്റില്ല. എന്തായാലും നമുക്ക് ഒന്ന് പോയി വരാം വാ…” ഞാൻ പതിയെ ദേവുവിനെ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി.
“… നിനക്ക് നടക്കാൻ പറ്റോ…” ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചു. അതിന് ദേവു എന്നെ ദൈനീയമായി നോക്കി.
“…അച്ഛാ… അമ്മയെ എടുക്ക് അച്ഛാ… ” കല്ലുവിന്റെ അഭിപ്രായം എത്തിയതും ദേവു അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.
