തേജാത്മികം 13 [Nishinoya] 388

 

 

 

“…ആഹ് നശിപിച്ച്. ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എന്നെ മാമ എന്ന് വിളിക്കരുത് എന്ന്. എനിക്ക് നിന്റെ അച്ഛന്റെ അത്ര പ്രായം ഇല്ലടി. ഇനി ചേട്ട എന്നെ വിളിക്കാവും കേട്ടോ…” ഇവൻ എന്ത് തേങ്ങയ പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ കല്ലു കിച്ചു പറയുന്നതിന് എല്ലാം തലയാട്ടി.

 

 

 

“…നിങ്ങളുടെ ലഗേജ് കയറിയ സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചോളാം…” എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം ദേവു കിച്ചുവിന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

 

 

“…കിച്ചു നമ്മൾ ഇത് എങ്ങോട്ടാ പോവുന്നെ. സത്യം പറഞ്ഞോണം…” കിച്ചുവിനെ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചോണ്ട് ആണ് ദേവു ചോദിച്ചത്. അവൻ പേടിച്ച് സെന്റർ മിറർ വഴി എന്നെ നോക്കിയതും. പറയരുതെന്ന് ഞാൻ തലയാട്ടി ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

 

 

 

“…എനിക്ക് അറിയില്ല ചേച്ചി. ആശാൻ വരാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ വന്നു എനിക്ക് അത്രെ അറിയൂ…” തൊണ്ടയിലെ ഉമിനീർ ഇറക്കികൊണ്ട് കിച്ചു പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

 

 

 

“…ആശാനും ശിഷ്യനും എല്ലാരും കണക്കാ. കല്ലു ഇനി നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും അറിയോ…” അവളും കൈ മലർത്തിയതും പിണക്കം നടിച്ച് കൈയ്യും കെട്ടി വിൻഡോ വഴി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. ദേവുവിന്റെ പരിഭവം കണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ചിരി ഞാൻ ചുണ്ടിനുള്ളിൽ ഒതുക്കി.

 

 

 

“…ഇവിടെ എന്തിനാ വന്നേ…” ഷോറൂമിന് മുന്നിലായി വണ്ടി നിന്നതും ദേവു എന്നോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…വാ ഇറങ്ങ് പറയാം…” ഞാൻ താറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും കിച്ചുവും ദേവുവും ഇറങ്ങി.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *