തേജാത്മികം 13 [Nishinoya] 386

 

“…പണിയൊക്കെ കുറച്ചു നേരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇങ്ങോട്ടേക്കുള്ള ബസ് കിട്ടാൻ ആണ് താമസിച്ചേ…”

 

 

 

“… അത്രയും നേരം നീ അവിടെ ഒറ്റക്ക് നിന്നോ..? എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കല്ലുവിനെയും കൂട്ടി നിന്നെ പിക്ക് ചെയ്യാൻ വരുമായിരുന്നല്ലോ…”

 

 

 

“… ഏയ് അത് സാരമില്ല. ഈ രാത്രി അവളെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്ന് അവൾ ആകെ ടൈഡ് ആവും…” അതിന് ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.

 

 

 

ആ നിമിഷം ആണ് ഞാൻ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർക്കുന്നത്. അന്നും ഇതുപോലെ ബസ് കിട്ടാതെ ആയിരിക്കും അല്ലെ ദേവു വരാൻ താമസിച്ചത്. ഈ രാത്രി ഒരു പെണ്ണ് അത്രയും സമയം ഒറ്റക്ക് ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നെങ്കിൽ അവൾ എന്ത് മാത്രം തുറിച്ചു നോട്ടങ്ങൾക്കും ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഇരയായിരിക്കണം. അതൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അന്ന് ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്. ആലോച്ചോചിച്ചപ്പോ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി.

 

 

 

“… ദേവു സോറി…” എനിക്ക് എതിരെ നിന്ന് ഗ്യാസിൽ കല്ലുവിന് കുടിക്കാനുള്ള പാൽ കാച്ചുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് എന്നെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

 

 

“… എന്തിനാ സോറി…”

 

 

 

“…സോറി ദേവു. നീ അന്ന് വൈകി വന്നപ്പോ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഒന്നും മനഃപൂർവം പറഞ്ഞത് അല്ല…” ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ആ പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഇല്ലേ. കല്ലുവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കണമായിരുന്നു…” പരസ്പരം രണ്ടുപേരും തുറന്നു സംസാരിച്ചപ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലെ അകലം കുറഞ്ഞത് പോലൊരു തോന്നൽ.

The Author

Nishinoya

വരികളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച പ്രണയം നിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലയും 💞

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *