“… നമ്മുടെ കാര്യം ആർക്കും അറിയണ്ടല്ലോ. എല്ലാർക്കും കളിയാക്കാന ഉത്സാഹം…” കലപില സൗണ്ട് ഉണ്ടാക്കി സിങ്കിലേ പാത്രങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ദേവു സ്വയം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നു.
“…നീ ആ പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ നശിപ്പിക്കൊ…” ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതും ദാഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം എന്റെ മേലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഭസ്മം ആയിപോവോ എന്ന് തോന്നി. ശേഷം വീണ്ടും അവൾ തന്റെ ജോലിയിൽ തുടർന്നു.
“… ഹാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ തമാശക്ക് ഓരോന്ന് പറയുന്നെന്നു കരുതി നീ ഇങ്ങനെ ഡെസ്പ് ആകല്ലേ…” ദേവുവിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.
“…അല്ലെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരെ കുത്തി നോവിക്കുന്നത് ആണെല്ലോ നിങ്ങളുടെ തമാശ…” ചങ്കിൽ കത്തി കുത്തും പോലെയാണ് എന്നിൽ ആ വാക്കുകൾ വന്ന് പതിച്ചത്. പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന എന്റെ മുഖം മങ്ങി.
“…സോറി ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞത് അല്ല…” എന്റെ പ്രതികരണം ഒന്നും കിട്ടാതെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോഴാണ് ദേവു എന്റെ മുഖം ശ്രെദ്ധിച്ചത്. അപ്പോഴാണ് അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവൾക്ക് പിടികിട്ടിയത്.
“…എനിക്ക് സൈക്കിൾ ഒക്കെ ചവിട്ടാൻ അറിയാം അപ്പൊ പെട്ടെന്ന് സ്കൂട്ടി പഠിക്കാൻ പറ്റില്ലേ…” വിഷയം മാറ്റികൊണ്ട് ദേവു ചോദിച്ചു.
“…സൈക്കിൾ ബാലൻസ് ഉണ്ടെങ്കിൽ വലിയ പാട് ഇല്ല. മറ്റന്നാൾ ഞായർ നിനക്ക് ലീവ് അല്ലെ അന്ന് പഠിക്കാം…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
