വിസ്മയ: “അത് ചേട്ടൻ ഇന്ന് ശരിക്കും ശ്രദ്ധിക്കാതെ കളിച്ചതുകൊണ്ടാ. ഇടയ്ക്കിടെ വണ്ടി ഓരോ ഇടത്തുകൊണ്ടുപോയി ഇടിക്കുമായിരുന്നു. എന്ത് പറ്റിയോ ആവോ!”
വിസ്മയ ഇത് പറയുമ്പോൾ തികച്ചും
നിഷ്കളങ്കമായിട്ടാണ് അബിക്ക് തോന്നിയത്. പക്ഷേ ടേബിളിനടിയിൽ അവളുടെ കാലുകൾ അറിയാതെ എന്നവണ്ണം അബിയുടെ കാലിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാഘവൻ: “അതൊക്കെ പോട്ടെ… നിങ്ങൾ കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുന്നു. മഴ പെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകാനും പറ്റില്ലല്ലോ.”
വിസ്മയ: “അതെ അച്ഛാ… ഈ മഴ വന്നത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് പഠിച്ചു പഠിച്ചു എന്റെ തല പെരുത്തു പോയേനെ. ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഗെയിം കളിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ പഴയ കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മ വരുന്നു.വിസ്മയ എണീറ്റു നിന്ന് കൊണ്ട് അഭിയുടെ അടുത്തുള്ള കറി പാത്രം കുനിഞ്ഞു എടുക്കാന് തുടങ്ങി.ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ അബിക്ക്
വീണ്ടും അവളുടെ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവൾ മനപ്പൂർവ്വം കാണിച്ചതാണെന്ന് അവന് തോന്നിയില്ല, പക്ഷേ ആ കാഴ്ച അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടാക്കി.
വിസ്മയ: “അമ്മേ… ഫുഡ് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ ബാക്കി കളി കൂടി തീർത്തോട്ടെ? കുറച്ചു ഭാഗം കൂടിയേ ഉള്ളൂ.”
സരസ്വതി: “ശരി… പക്ഷേ കണ്ണ് കേടാക്കരുത്. അധികനേരം ഇരിക്കണ്ട.”
വിസ്മയ എഴുന്നേറ്റ് പോയപ്പോൾ അവൾ പതിയെ അഭിയുടെ അടുത്തു കൂടെ നടന്നു പോയി. ആ വേഷം അവൾക്ക് തീരെ പാകമല്ലെന്ന പോലെ അത് അവളുടെ തുടകൾക്ക് മുകളിലേക്ക് വീണ്ടും ഒതുങ്ങി നിന്നു. ഷഡ്ഡി ഇട്ടിട്ടില്ല എന്ന സത്യം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കുന്നത് അബിക്ക് ഒരു കുറ്റബോധം തോന്നിപ്പിച്ചെങ്കിലും
