അഭി ആവേശത്തോടെ മുന്നിൽ നടന്നു. വിസ്മയ പതുക്കെ ചുവടുകൾ വെച്ച് അവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ ആ ഷർട്ടിനുള്ളിലെ അവളുടെ ഉടലഴക് അഭി ഇടംകണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അഭിയുടെ മുറിയിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിലെത്തി. അഭി കമ്പ്യൂട്ടർ ഓൺ
ചെയ്ത് ഗെയിം ലോഡ് ചെയ്തു.
രണ്ടാളും കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിലെ ഒരേ കസേരയിലായി പതുക്കെ ചേർന്നിരുന്നു. കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് അവർ ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുന്നത്. ഇടക്കാലത്ത് അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ ആ അകൽച്ച മഴയോടൊപ്പം അലിഞ്ഞു പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഗെയിം തുടങ്ങിയതോടെ മുറിയിൽ പഴയതുപോലെ തമാശകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും നിറഞ്ഞു.
വിസ്മയ: “അയ്യോ ചേട്ടാ… വണ്ടി ഇടിക്കല്ലേ! പതുക്കെ പോ… ദേ അവിടെ പോലീസ് വരുന്നു!” അവൾ ആവേശത്തോടെ അഭിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.
അഭിയുടെ തോളിൽ അവളുടെ കൈകൾ തട്ടിയപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് മിന്നിമറഞ്ഞു. വിസ്മയയുടെ ഷർട്ട് കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ വീണ്ടും
തുടകളിലേക്ക് കയറി നിന്നിരുന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിസ്മയ ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ഗെയിമിൽ മുഴുകി. അവൾ ഓരോ തവണയും തോൽക്കുമ്പോൾ അഭിയെ കളിയാക്കുകയും ജയിക്കുമ്പോൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാനെന്ന വണ്ണം അടുക്കുകയും ചെയ്തു. ആ പെരുമാറ്റം അഭിയെ ശരിക്കും വട്ടം കറക്കി. പഴയ സ്നേഹം തിരിച്ചുവരുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഒരു പുതിയ കാമത്തിന്റെ തിരയിളക്കവും അവർക്കിടയിൽ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
