അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali] 1172

കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് ആരും കാണാതെ ഞങ്ങൾ പോയിരുന്ന ആ പഴയ തറവാടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ… അവിടെ വെച്ച് അവളുടെ സാരിയുടെ ഓരോ മടക്കുകളും ഞാൻ അഴിച്ചു മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മവും, ആ ചന്ദന ഗന്ധമുള്ള ശരീരവും… എന്റെ കൈകളിൽ അവൾ പഞ്ഞിപോലെ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുമായിരുന്നു. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഭാഗവും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”

​എന്റെ കൈകൾ വേഗത്തിലായി.

“അങ്കിൾ… അപ്പോൾ നിങ്ങൾ… നിങ്ങൾ അമ്മയെ ശരിക്കും…?” ഞാൻ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ മടിച്ചു.

​മുകേഷ് അങ്കിൾ ഒന്ന് തടഞ്ഞു, പിന്നെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ഒരിക്കൽ സഞ്ജൂ… ഒരേയൊരു തവണ. പെയ്തു തോരാത്ത ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ, ആ പഴയ മുറിയിൽ ഞങ്ങൾ തനിച്ചായപ്പോൾ. അവൾ പൂർണ്ണമായും എന്റേതായ നിമിഷം. അവളുടെ നിലവിളികളും, ആ ശരീരം എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് വിറച്ചതും, അവളുടെ അ വലിയ മുലകൾ ഞാൻ നുണഞ്ഞതും എന്റെ കുട്ടനെ അവൾ വായിലിടുത്തു ഒരു തുള്ളി പാൽ പോലും പുറത്ത് കളയാതെ അകത്താക്കിയതും … മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ രാത്രിയുടെ ചൂട് എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. അവൾ എന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു സഞ്ജൂ… എന്റെ മാത്രം യാമിനി.”

​അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവരണം കേട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ ഉന്മാദത്തിന്റെ അറ്റത്തെത്തി.

അമ്മയുടെ ഈ രഹസ്യ ലോകം എന്നെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ആ പഴയ പ്രണയം കേവലം കവിതയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മാംസവും രക്തവും ചേർന്ന ഒരു തീവ്രമായ അനുഭവം കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.