അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali] 1172

​”അമ്മേ…” ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

​അമ്മ തലയുയർത്തി നോക്കി. “എന്താ സഞ്ജൂ, ഇത്ര നേരത്തെ? എന്തെങ്കിലും വിശേഷമുണ്ടോ?”

​ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് മുകേഷ് അങ്കിളിന്റെ പ്രൊഫൈൽ കാണിച്ചു. “ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ ഒരുപാട് നേരം സംസാരിച്ചു.”

​അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് പത്രം താഴെ വീണു. മുഖത്ത് പരിഭ്രമവും പേടിയും പടർന്നു.

“സഞ്ജൂ! നീ എന്തിനാ ഇത് ചെയ്തത്? ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ വേണ്ടെന്ന്. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കുടുംബമുള്ളതല്ലേ…”

​”അമ്മ പേടിക്കണ്ട,” ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും അമ്മയെ പഴയതുപോലെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. ആ പഴയ ഓർമ്മകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും പുകയുന്നുണ്ട്. അമ്മയെ ഒന്ന് കാണാൻ, ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് വല്ലാത്ത ആഗ്രഹമുണ്ട്.”

​അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. “സഞ്ജൂ… എനിക്ക് വയ്യ. നിന്റെ അച്ഛൻ… പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ… നമ്മൾ കാരണം ആരും സങ്കടപ്പെടരുത്.”

​”ആരും അറിയണ്ട അമ്മേ,” ഞാൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. “അച്ഛൻ വരാൻ ഇനിയും മാസങ്ങളുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും ഇതറിയില്ല. മുപ്പത് വർഷമായി അമ്മ ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഈ വേദനയ്ക്ക് ഒരു പരിഹാരം വേണ്ടേ? ഒരു വൈകുന്നേരം… പഴയ സുഹൃത്തുക്കളായി നിങ്ങൾക്ക് ഒന്ന് കണ്ടുകൂടെ?”

​അമ്മ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പ്രണയിനിയും ഇപ്പോഴത്തെ വീട്ടമ്മയും തമ്മിൽ ഒരു വലിയ യുദ്ധം നടക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, വല്ലാത്തൊരു വിറയലോടെ അമ്മ ചോദിച്ചു, “എവിടെ വെച്ച് കാണും?”