അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali] 1172

​”എനിക്ക് നിന്നെ വേണം യാമിനി… പഴയതുപോലെ… പൂർണ്ണമായും,” മുകേഷ് അങ്കിൾ മന്ത്രിച്ചു.

​അമ്മയുടെ പ്രതിരോധം പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. അമ്മ വന്യമായ ഒരു ആവേശത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ തിരികെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. 30 വർഷത്തെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയായിരുന്നു. മുകേഷ് അങ്കിൾ ഓരോന്നായി അമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. സ്ക്രീനിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു—അമ്മയുടെ ആ പൂർണ്ണമായ വശ്യത. 48-ാം വയസ്സിലും അമ്മ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു.

​അവർ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. മുകേഷ് അങ്കിൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ഇഞ്ചും തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അറിഞ്ഞു. അമ്മയുടെ തേങ്ങലുകളും കിതപ്പും സ്ക്രീനിലൂടെ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. “ഇനിയും… മുകേഷ്… എന്നെ വിടരുത്…” അമ്മയുടെ ആവേശകരമായ വിളി എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

എന്റെ ശാന്തയായ അമ്മ ഇത്രത്തോളം കാമുകിയാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

​മുകേഷ് അങ്കിൾ വന്യമായ കരുത്തോടെ അമ്മയെ പുണർന്നു. ഓരോ ചലനത്തിലും അമ്മയുടെ മുഖത്ത് പടരുന്ന ആനന്ദവും വേദനയും കലർന്ന ഭാവം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അമ്മ കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ചു, കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. മുപ്പത് വർഷത്തെ ആ വിടവ് ആ നിമിഷങ്ങളിൽ നികത്തപ്പെടുകയായിരുന്നു. മുകേഷ് അങ്കിൾ അമ്മയെ തന്റെ കരുത്തിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, അമ്മയുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു തിളങ്ങി.

മുകേഷ് അങ്കിൾ തന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണ അമ്മയുടെ പൂറ്റിലേക് നിർത്താതെ അടിച്ചുകയറ്റി. സുഗത്താൽ അമ്മ ഓരോന്ന് പുലമ്പി അദ്ദേഹത്തെ മുറകെ പിടിച്ചു.. അദ്ദേഹം അടിയുടെ വേഗം കൂട്ടി അമ്മ സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു…