അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali] 1172

​അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി:

“ലൈബ്രറിയുടെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ റാക്കുകൾക്കിടയിൽ ആരും കാണാതെ ഞങ്ങൾ ചേർന്നു നിൽക്കുമായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും, ആ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും… ആദ്യമായി അവളെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹം മുഴുവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ആ തണുപ്പുള്ള കൈകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം പോലും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

കോളേജ് വിനോദയാത്രയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ബസ്സിലെ അവസാന സീറ്റിലിരുന്ന് അവൾ എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങിയ ആ രാത്രി… ആ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങൾ കൈകോർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കൈപ്പത്തികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ ആ വിയർപ്പും ചൂടും… അതൊക്കെയാണ് സഞ്ജൂ ഇന്നും എന്നെ ജീവിപ്പിക്കുന്നത്.”

​അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും ‘സെക്ഷ്വൽ’ ആയ, എന്നാൽ അതിമനോഹരമായ പ്രണയവിവരണം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. എന്റെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായ അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു അഗ്നിപർവ്വതം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

​”സഞ്ജൂ, നിന്റെ അമ്മയെപ്പോലെ പ്രണയിക്കാൻ അറിയാവുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ലോകം അവസാനിച്ചാലും വേണ്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുമായിരുന്നു. അവളുടെ ആ കണ്മഷി പടർന്ന കണ്ണുകൾ… അ വലിയ വിരിഞ്ഞ മാറിടം..ഇന്നും അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ രക്തം തിളയ്ക്കും.”

​മുകേഷ് അങ്കിൾ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയവും കാമവും ഒരേപോലെ ഇഴചേർന്നിരുന്നു. മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ഒരു പുരുഷനെ ഇത്രത്തോളം ഉന്മാദത്തിലാക്കാൻ എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു.