അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali] 1172

​അമ്മ മുഖം ഉയർത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “അതുകൊണ്ടാണോ ഇത്രയും വന്യമായി എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്? എന്റെ ശരീരം ഇപ്പോഴും വേദനിക്കുന്നുണ്ട് മുകേഷ്.”

​അദ്ദേഹം അമ്മയുടെ കാതോരം ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു, “ആ വേദനയിൽ ഒരു സുഖമില്ലേ? നിന്റെ ആ തേങ്ങലുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നെ വിടാൻ തോന്നിയില്ല. നിന്റെ ഈ നഗ്നത… ഇത് കാണാൻ ഞാൻ ഇനിയും 30 വർഷം കാത്തിരിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. നീ ഇപ്പോഴും എന്റെ മാത്രമാണ് ”

​അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധരങ്ങളിൽ മൃദുവായി കടിച്ചു. “നീ ഇപ്പോഴും പഴയ ആ വിരുതൻ തന്നെ. നിന്റെ ഈ സംസാരത്തിലാണ് ഞാൻ അന്നും വീണുപോയത്. പക്ഷേ ഇന്ന്… ഇന്ന് നിന്റെ ആ കരുത്ത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. നീ എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി മുകേഷ്.”

​അവർ വീണ്ടും ചുംബനങ്ങളിൽ മുഴുകി. നഗ്നമായ ആ ശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ വീണ്ടും ചൂട് പടരാൻ തുടങ്ങി. ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് തീരുന്നതല്ല ഈ പ്രണയമെന്ന് ആ സംഭാഷണത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

സ്ക്രീനിലൂടെ ആ രംഗങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, എന്റെ അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പ്രണയിനി എത്രത്തോളം സന്തോഷവതിയാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ, വന്യമായ സംഭാഷണമായിരുന്നു അത്.

ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കും ഹൃദയം തുറന്ന സംസാരത്തിനും ശേഷം, ആ മുറിയിൽ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം പടർന്നു. പെയ്തു തോർന്ന മഴയുടെ തണുപ്പ് ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുപ്പത് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച ആശ്വാസമായിരുന്നു രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത്.