ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ കരുത്തുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് നൽകിയ ഈ അനുഭൂതി ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ലതികയുടെ ആ പക്വതയും പ്രീതിയുടെ ആ കുസൃതിയും… എനിക്ക് എല്ലാം ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.”
കുറേനേരം അവർ ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ തുടർന്നു. മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം അവിടെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വിയർപ്പും ഉമിനീരും മദജലവും കലർന്ന ആ പ്രത്യേക ഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഒരു അമ്മയും മകളും ഒരേ പുരുഷന്റെ തണലിൽ, തങ്ങളുടെ എല്ലാ മറകളും നീക്കി, ആശ്വാസത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
ആ പഴയ തറവാട്ടിലെ ജനൽപ്പാളികളിലൂടെ നേർത്ത സൂര്യവെളിച്ചം അരിച്ചെത്തിയിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് പടർന്ന ആ സമയത്ത് ശ്രീനാഥ് ഒരു നേരിയ തേങ്ങൽ കേട്ടാണ് ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് പ്രീതി ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ചുരുണ്ടുകൂടി ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ മറുവശത്ത് ലതിക കിടന്ന് വിതുമ്പുകയായിരുന്നു.
നിലാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം ജനൽപ്പാളികളിലൂടെ ആ മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് പടർന്ന ആ പുലർച്ചെയിൽ, ഒരു നേരിയ തേങ്ങൽ കേട്ടാണ് ശ്രീനാഥ് ഉറക്കമുണർന്നത്. അവന്റെ ഇരുവശത്തുമായി ലതികയും പ്രീതിയും ചേർന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ലതികയുടെ തോളുകൾ ഏങ്ങലടികളാൽ കുലുങ്ങുന്നത് കണ്ട ശ്രീനാഥ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
