മേഡം തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചങ്ങലയിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് വലിച്ചു. “ഡോഗീ, എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടല്ലോ. അവർക്ക് നിന്നെ ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇനി മുതൽ ഞാൻ പുറത്തു പോകുമ്പോൾ നീ വീടിനുള്ളിലെ ജോലികൾ തീർത്ത്, വരാന്തയിൽ എന്നെ കാത്തുനിൽക്കണം. ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിന്റെ നാവുകൊണ്ട് എന്റെ ചെരിപ്പിലെ പൊടി നീക്കം ചെയ്യണം. അത് നിനക്ക് സന്തോഷമല്ലേ?”
”അതൊരു വലിയ ഭാഗ്യമാണ് മേഡം,” ഞാൻ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മേഡം ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി. മുമ്പത്തേക്കാൾ ഗാംഭീര്യമുള്ള വസ്ത്രധാരണമായിരുന്നു മേഡത്തിന്റേത്. ഞാൻ മേഡത്തിന്റെ ഷൂസ് തിളങ്ങുന്നതുവരെ നക്കി വൃത്തിയാക്കി. മേഡം അത് ധരിച്ച് എന്റെ മുതുകിൽ ചവിട്ടി നിന്നു.
”ഡോഗീ, ഇന്ന് നിനക്ക് ഒരു പ്രത്യേക പണിയുണ്ട്. ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഈ വീടിന്റെ ഓരോ മൂലയും നീ വൃത്തിയാക്കണം. പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്, നീ നിന്റെ കൈകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. തുടപ്പും തുണിയും നിന്റെ വായ കൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച് വേണം തറ തുടയ്ക്കാൻ. ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ തറയിൽ ഒരിത്തിരി പൊടി പോലും കണ്ടു പോകരുത്.”
മേഡം പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിയില്ല, പകരം ആവേശഭരിതനായി. “ശരി മേഡം, ഞാൻ എന്റെ വായ കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാം വൃത്തിയാക്കിക്കോളാം.”
മേഡം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആ വലിയ വീട് വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. തറ തുടയ്ക്കുന്ന തുണി വായ കൊണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ച് മുട്ടുകുത്തി ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി ഞാൻ ഓരോ മുറിയും വൃത്തിയാക്കി. താടിയും മുഖവും തറയിൽ ഉരസി വേദനിച്ചെങ്കിലും മായ മേഡത്തിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ വേദനയൊന്നും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.
