വൈകുന്നേരം മേഡം മടങ്ങിയെത്തി. വീടിന്റെ വൃത്തി കണ്ട് മേഡം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. “കൊള്ളാം ഡോഗീ, നീ വിചാരിച്ചതിലും വേഗത്തിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ട്. വാ, ഇന്ന് നിനക്ക് ഒരു പുതിയ ട്രെയിനിംഗ് നൽകാം.”
മേഡം എന്നെ പുറത്തെ പുൽത്തകിടിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഒരു മരത്തിൽ എന്റെ ചങ്ങല ബന്ധിപ്പിച്ചു. “ഇന്ന് രാത്രി നീ ഇവിടെയാണ് കഴിയേണ്ടത്. ഒരു പട്ടിക്ക് വീടിനുള്ളിൽ എപ്പോഴും സുഖമായി കഴിയാൻ പറ്റില്ല. മഴ പെയ്താലും തണുത്താലും നീ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകണം. നിന്റെ യജമാനത്തിയോടുള്ള വിശ്വസ്തത എനിക്ക് അറിയണം.”
ആ രാത്രി ആകാശത്ത് കറുത്ത മേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റും വീശിത്തുടങ്ങി. പക്ഷേ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മേഡത്തിന്റെ കാൽക്കീഴിലെ ആ ചങ്ങലയുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു യഥാർത്ഥ അടിമയ്ക്ക് തന്റെ യജമാനത്തിയുടെ കൽപ്പനയേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമിവാട്ടർമാർക്ക് ചെയ്ത ചിത്രം watermarked_img_8152316074051119812.png-ൽ കാണുന്നത് പോലെ, മായ മേഡം കയ്യിൽ താക്കോൽക്കൂട്ടവുമായി അധികാരത്തോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവരുടെ കാൽക്കീഴിൽ തറ തുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ ഓരോ തരി മണ്ണും നീക്കം ചെയ്യുക എന്നത് എന്റെ കടമയായി ഞാൻ ഏറ്റെടുത്തു.
”നന്നായിട്ടുണ്ട് ഡോഗീ,” മേഡം എന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. “ഇത്രയും വൃത്തിയുള്ള തറയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം തോന്നുന്നുണ്ട്. നീ ശരിക്കും ഒരു നല്ല പട്ടിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.”
അന്ന് രാത്രി പുറത്തെ തണുപ്പിൽ ചങ്ങലയ്ക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുമ്പോൾ, മേഡം ജനൽ തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി. “ഡോഗീ, തണുക്കുന്നുണ്ടോടാ?”
