”ഇല്ല മേഡം, നിങ്ങളുടെ തണലിൽ എനിക്ക് തണുപ്പില്ല,” ഞാൻ വിറച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേഡം എന്നെ ചങ്ങലയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. “ഇന്ന് ഞായറാഴ്ചയാണ്. എനിക്ക് ഇന്ന് ഒരുപാട് പേഴ്സണൽ വർക്കുകൾ ഉണ്ട്. നീ ഇന്ന് എന്റെ ‘ഫൂട്ട് റെസ്റ്റ്’ (Footrest) ആയിരിക്കണം. ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴും ടിവി കാണുമ്പോഴും എന്റെ കാലുകൾ നിന്റെ പുറത്തായിരിക്കും. നീ അനങ്ങാതെ കിടക്കണം.”
ലിവിംഗ് റൂമിലെ വലിയ കസേരയിൽ മേഡം ഇരുന്നു. ഞാൻ മേഡത്തിന്റെ കാലുകൾക്ക് താഴെ ഒരു ഇരിപ്പിടം പോലെ കുനിഞ്ഞു കിടന്നു. മേഡത്തിന്റെ കാലുകളുടെ ഭാരം എന്റെ പുറത്ത് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. മണിക്കൂറുകളോളം ഞാൻ ആ നിൽപ്പ് തുടർന്നു.
ഉച്ചയായപ്പോൾ മേഡം പറഞ്ഞു, “ഡോഗീ, എനിക്ക് കുളിക്കണം. ബാത്ത്റൂമിൽ എനിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വെള്ളം നീ തയ്യാറാക്കണം. സോപ്പും ടവ്വലുമെല്ലാം നീ നിന്റെ വായ കൊണ്ട് വേണം എനിക്ക് എത്തിച്ചു തരാൻ. കൈകൾ ഉപയോഗിക്കരുത്, മറക്കണ്ട.”
ബാത്ത്റൂമിലെ ഓരോ കാര്യവും ഞാൻ മേഡത്തിന് വേണ്ടി ചെയ്തു കൊടുത്തു. മേഡം കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ നനഞ്ഞ പാദങ്ങൾ എന്റെ ഷർട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി.
”ഡോഗീ, നിന്റെ ഈ അർപ്പണബോധം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് പുറത്ത് ഒരു വാക്കിംഗിന് പോകാം. പക്ഷേ നീ മനുഷ്യനെപ്പോലെയല്ല നടക്കേണ്ടത്. നാലുകാലിൽ എന്റെ കൂടെ വരണം. നിന്റെ കഴുത്തിലെ ചങ്ങല എന്റെ കയ്യിലുണ്ടാകും. അയൽക്കാർ കണ്ടാലും എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല.”
