ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

 

 

 

 

അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു നോക്കി.

 

 

 

“എടാ മോനേ… പുറത്ത് നല്ല മഴയല്ലേ. വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകും. ബ്ലോക്കിലും മറ്റും പെട്ടുപോയതാകും. നീ അവിടെ ഒതുങ്ങി ഇരിക്ക്,”

 

അയാൾ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.

സമയം ഓരോ നിമിഷവും ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അരമണിക്കൂർ കൂടി കഴിഞ്ഞു. എന്റെ പരിഭ്രമം ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ? ആ പോലീസുകാരൻ അവളെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയോ?

 

ആലോചിക്കുന്തോറും എന്റെ ഭ്രാന്ത് കൂടി. ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. ഇത്തവണ ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു.

 

 

 

രണ്ട് മൂന്ന് ബെല്ലിന് ശേഷം അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

 

 

 

“അച്ചു… നീ എവിടെയാ? ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ഇവിടെ നീയും ആ പോലീസുകാരനും എത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ? എവിടെയാടി നീ?”

 

 

 

ഞാൻ അല്പം ഉച്ചത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു.

മറുപുറത്ത് അവൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു നിമിഷം വലിയൊരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പിന്നീട് അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

 

 

“ഹരി… അത്… മഴയത്ത് ആകെ ബ്ലോക്കാണ് ഹരി. വണ്ടി ഒട്ടും അനങ്ങുന്നില്ല. ഞാൻ… ഞാൻ ഉടനെ എത്തും,”

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. വിക്കി വിക്കിയാണ് അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്.

 

 

 

.

അതിനിടയിൽ ഫോണിലൂടെ വിചിത്രമായ ചില ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുണികൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നതുപോലെയോ, ആരോ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെയോ ഉള്ള ശബ്ദങ്ങൾ.