ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

തിരികെ തറവാട്ടിലെത്തി മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും എന്റെ ചിന്തകൾ ആ കുളപ്പടവിലായിരുന്നു. നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സാകെ കലുഷിതമായി. അച്ചുവിനെ ഞാൻ വഞ്ചിക്കുകയാണോ? അതോ വേണി എനിക്ക് നൽകുന്ന ഈ സാന്ത്വനം എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അനിവാര്യതയാണോ? ചിന്തകൾ കാടുകയറവേ എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തറവാട് ഉണർന്നത് എന്റെ യാത്രയുടെ ഒരുക്കങ്ങളോടെയായിരുന്നു. ടോണിക്ക് അന്ന് തിരിച്ചു പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് ട്രെയിനിൽ പോകാനായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ.

അമ്മാവൻ രാഘവനും അമ്മായി ശോഭയും എന്നെ യാത്രയാക്കാൻ ഉമ്മറത്ത് തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളടങ്ങിയ ബാഗും തൂക്കി ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അമ്മാവന്റെയും അമ്മായിയുടെയും കാലിൽ തൊട്ട് വന്ദിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞുനിന്നു.

യാത്ര തിരിക്കാൻ ഓട്ടോയിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ വരാന്തയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ തൂണിനോട് ചേർന്ന് വേണി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയാണ്. ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് വിരഹമാണോ, വേദനയാണോ, അതോ അടുത്ത കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ഓട്ടോ നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴും അവൾ അവിടെത്തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

തറവാടിന്റെ പടിയിറങ്ങി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ആ പഴയ കുളപ്പടവിലേക്കും അവിടുത്തെ ആ ചുംബനത്തിലേക്കും മടങ്ങിപ്പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പാലക്കാടൻ മണ്ണിൽ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഉപേക്ഷിച്ചാണ് ഞാൻ മടങ്ങുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ട്രെയിൻ കൊച്ചിയിലേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അപ്പോഴും അജ്ഞനായിരുന്നു.