അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയിട്ട് വികാരാധീനയായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു,
“ഞാനില്ലേ ഏട്ടന്…”
ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കനലിനു മുകളിൽ വീണ തണുത്ത വെള്ളത്തുള്ളികൾ പോലെയായിരുന്നു. ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനായി സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടുമ്പോൾ, ദൂരെയെവിടെയോ ഒരാൾ എനിക്കായി ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം നൽകി.
“ശരി വേണി… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആശ്വാസമായി. നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം. നീ പോയി കിടന്നോ.”
“ശരി ഏട്ടാ… ഗുഡ് നൈറ്റ്. സൂക്ഷിക്കണം.”
ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ഞാൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. വേണിയുടെ ആ വാക്ക്, ‘ഞാനില്ലേ’ എന്നത് എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നാളെ ഞാൻ വീണ്ടും ഇവിടെ നിന്ന് തിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ ഇത്തവണ പോയി വരുന്നത് വെറുമൊരു യാത്രയാകില്ല. അച്ചുവിന്റെ ഓരോ ചലനവും എന്റെ ഫോണിലെ ആ ഒളിക്യാമറകളിൽ തെളിയാൻ പോകുന്നു. സത്യം എന്തുതന്നെയായാലും അത് നേരിടാൻ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പാകപ്പെടുത്തി. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ താളത്തിലായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി. അച്ചു അപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചുണർത്തി യാത്ര പറഞ്ഞു.
“സൂക്ഷിച്ചു പോണം ഹരി, എത്തിയ ഉടനെ വിളിക്കണം,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു യാത്രയാക്കി. അവൾ കരുതുന്നത് ഞാൻ നേരെ പാലക്കാട്ടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നാണ്.
ഈ വിഷുകൈനീട്ടത്തിന് ഒരു പാട് നന്ദി,
വിഷു ആശംസകൾ🌹
Fire വെറും Fire അല്ല Wild Fire….
ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്തു… നിങ്ങളൊരു ജിന്നാണ് ഭായ്….
onnum parayanilla really great work aane
ഒടുവിൽ കുട്ടേട്ടൻ കനിഞ്ഞു! 😊🙏
വേഗം വായിക്കട്ടെ ❤️❤️❤️