ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

ആ ചുംബനത്തിന്റെ ആഴം കൂടുന്തോറും ഗോകുലിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നീങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു അദൃശ്യമായ ലക്ഷ്യത്തോടെ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ സാരിയുടെ ഞൊറികളിൽ സ്പർശിച്ചു. ചിത്ര ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചു നിന്നു; ഗോകുലിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മാപ്പപേക്ഷയാണെന്ന് അവൾ കരുതി.

സാവധാനം, വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളുടെ സാരി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഭാരമുള്ള ആ സെറ്റ് സാരി തറയിലേക്ക് ഒരു പാഴ്ലോകം പോലെ വീണടിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ പച്ച ബ്ലൗസിലും പാവാടയിലും മാത്രമായി നിൽക്കുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ചിത്രയുടെ ശരീരം കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. അവളുടെ നടുവിലെ ആഴമുള്ള നാഭിചുഴിയും, ടൈറ്റ് ബ്ലൌസ് ഇൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ മുലകളും,  വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വെളിവാകുന്ന വെട്ടും ഗോകുലിന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയാക്കി.

ഗോകുൽ ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി അവളെ ആപാദചൂഡം നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം ഒരു കാമുകന്റേതിനേക്കാൾ ഉപരി, ഒരു അമൂല്യവസ്തുവിനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരാളുടേതുപോലെയായിരുന്നു.

അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. തന്റെ മാറും നഗ്നമായ വയറും അവന്റെ ഷർട്ടിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തണുപ്പ് അവളിൽ ഒരു പഴയ ഓർമ്മ ഉണർത്തി—വർക്കലയിലെ ആ മുറിയിൽ ഫവാസിന് മുന്നിൽ നിന്ന ആ നിമിഷം.

അവൾ ആ ചിന്തയെ വേഗത്തിൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ‘ഇല്ല, ഇത് എന്റെ ഗോകുലാണ്. ഇത് അവന്റെ സ്നേഹമാണ്.’

ഗോകുൽ അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ നാഭിയിലേക്കും മാറിടത്തിലേക്കും മാറി മാറി സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഗാഢമായി. പുറത്തെ ലോകവും ഉള്ളിലെ സങ്കീർണ്ണമായ ചിന്തകളും ആ നിമിഷം അവർക്ക് അന്യമായി. ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയം മാത്രം കണ്ട ചിത്ര, അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് ആനയിച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ സാമീപ്യത്തിൽ അവൾക്ക് തന്റെ സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.