ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

“ചിത്രേ…” അവൻ വളരെ മൃദുവായി അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു.

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, പകരം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ഉടമ്പടിയുണ്ടായിരുന്നു—ഇന്ന് മുതൽ താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണ് എന്ന ഉടമ്പടി. ഗോകുൽ പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവളുടേതിനോട് അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിലെ ആ ചന്ദനക്കുറിയിൽ ആദ്യം ചുംബിച്ചു. പിന്നീട് അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകി അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടേതിൽ അമർന്നു. ആദ്യം വളരെ സാവധാനത്തിൽ, ഒരു പുഷ്പം വിരിയുന്നതുപോലെ മൃദുവായ ഒരു ചുംബനം. ചിത്ര തന്റെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ പിണച്ചു. അവൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.

ആ ചുംബനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇരമ്പിയിരുന്ന ഭയവും കുറ്റബോധവും ആ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഫവാസിന്റെ വന്യതയല്ല, ഗോകുലിന്റെ ഈ ആർദ്രതയാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്ന് അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.

പക്ഷേ, ആ ചുംബനം നീണ്ടുപോകുന്തോറും ഗോകുലിന്റെ ശ്വാസഗതിക്ക് വേഗത കൂടി. അവൻ അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. ചിത്രയുടെ ഉള്ളിൽ താൻ കുഴിച്ചുമൂടിയ ആ പഴയ ‘വൈൽഡ്’ വശത്തിന്റെ നേർത്തൊരു തുടിപ്പ് അറിയാതെ ഉണർന്നു. ഗോകുൽ പതുക്കെ അവളുടെ കാതിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.

“നീ എത്ര സുന്ദരിയാണ് ചിത്രേ…ഇനി എന്നും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചാണ്.. “ അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.