ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

“എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” ഗോകുൽ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

അവൾ ഒന്ന് തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി.

“എനിക്കും പറയാനുണ്ട്… പക്ഷേ നമുക്ക് സാവധാനം സംസാരിക്കാം. തൽക്കാലം ഇങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം നിൽക്കാം.”

അവർ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. ആ നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ മാത്രമായി. പുറത്തെ നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങൾ ആ ചുവരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല. അവൾ മെല്ലെ അവന്റെ പിടി വിടുവിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി. പുറകെ ഗോകുൽ സാവധാനം നടന്ന് വാതിൽ അടച്ചു. ആ ശബ്ദം മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഒന്ന് തഴുകിപ്പോയി.

വെളുത്ത സെറ്റ് സാരിയായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ ശുഭ്രവസ്ത്രത്തിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരുന്നു. കസവ് കരയുള്ള ആ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചേർന്നു കിടന്നു. പച്ച ബ്ലൌസ് ഇൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുലകൾ. മുടിയിൽ ചൂടിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ബാക്കിയുള്ള ഗന്ധം മുറിയിലാകെ പടർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ ആ വേഷം ഒരു വൈരുദ്ധ്യം പോലെ ഗോകുലിന് തോന്നി. പുറമെ പരിശുദ്ധിയുടെ അടയാളമായ വെള്ള വസ്ത്രം, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ പാപത്തിന്റെ കനൽ ഒളിപ്പിച്ചവൾ. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ചിത്ര മുറിയുടെ മധ്യത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഗോകുൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു. അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു. ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും അതിലുപരി വല്ലാത്തൊരു ആഴവുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ അവളുടെ ഇരു തോളുകളിലും കൈകൾ വെച്ചു. സാരിയുടെ പരുക്കൻ സ്പർശനവും അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും അവൻ അറിഞ്ഞു.