എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 11 [Gulmohar] 207

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സുമയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു മനോഹരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് താഴ്ന്നു വന്നു, അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു. “എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്റെ ഈ സ്നേഹം എപ്പോഴും വേണം. സുഭാഷേട്ടൻ തരാത്ത, ആരും നൽകാത്ത ഈ പരിഗണന…”

അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പതുക്കെ തുടർന്നു, “എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നൊരു കുഞ്ഞ് വേണം. ആ വൈദ്യനും ഈ നാട്ടുകാർക്കും മുന്നിൽ എനിക്ക് തലയുയർത്തി നിൽക്കണം. നീ തരുമോ എനിക്കത്?”

സുമയുടെ ആ വാക്കുകൾ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ പിടിച്ചുലച്ചു. ശരത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അത് കേവലം ഒരു ശാരീരികമായ ആഗ്രഹമല്ല, മറിച്ച് അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു പോരാട്ടമാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവനെ വിശ്വസിച്ച്, തന്റെ ജീവിതം തന്നെ അവന്റെ കൈകളിൽ വെച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് അവൾ.

​ശരത്ത് അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “സുമക്കുട്ടീ… ഇതിനാണോ നീ ഇത്ര ആലോചിച്ചത്? നിന്റെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും. നമ്മുടേതായ ഒരു ലോകം നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാം,” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ദീർഘമായി ചുംബിച്ചു.

സുമയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ദാഹം ഇപ്പോൾ കേവലം ഒരു ശാരീരിക സുഖത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നില്ല; അത് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. ശരത്തിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് നൽകിയ കരുത്ത് ചെറുതല്ല. അവൾ പതുക്കെ അവന് മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നീങ്ങി.