അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സുമയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു മനോഹരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് താഴ്ന്നു വന്നു, അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു. “എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്റെ ഈ സ്നേഹം എപ്പോഴും വേണം. സുഭാഷേട്ടൻ തരാത്ത, ആരും നൽകാത്ത ഈ പരിഗണന…”
അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പതുക്കെ തുടർന്നു, “എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നൊരു കുഞ്ഞ് വേണം. ആ വൈദ്യനും ഈ നാട്ടുകാർക്കും മുന്നിൽ എനിക്ക് തലയുയർത്തി നിൽക്കണം. നീ തരുമോ എനിക്കത്?”
സുമയുടെ ആ വാക്കുകൾ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ പിടിച്ചുലച്ചു. ശരത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. അത് കേവലം ഒരു ശാരീരികമായ ആഗ്രഹമല്ല, മറിച്ച് അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു പോരാട്ടമാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവനെ വിശ്വസിച്ച്, തന്റെ ജീവിതം തന്നെ അവന്റെ കൈകളിൽ വെച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് അവൾ.
ശരത്ത് അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “സുമക്കുട്ടീ… ഇതിനാണോ നീ ഇത്ര ആലോചിച്ചത്? നിന്റെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും. നമ്മുടേതായ ഒരു ലോകം നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാം,” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ദീർഘമായി ചുംബിച്ചു.
സുമയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ദാഹം ഇപ്പോൾ കേവലം ഒരു ശാരീരിക സുഖത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നില്ല; അത് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. ശരത്തിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് നൽകിയ കരുത്ത് ചെറുതല്ല. അവൾ പതുക്കെ അവന് മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നീങ്ങി.
